Pierre Claude François Daunou

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Pierre Claude François Daunou
AduC 258 Daunou (P.C.F., 1761-1840).JPG
Persona informo
Aliaj nomoj Le Président de la Convention nationale
Naskiĝo 18-an de aŭgusto 1761 (1761-08-18)
en Boulogne-sur-Mer
Morto 20-an de junio 1840 (1840-06-20) (78-jara)
en Parizo
Tombo Tombejo Père-Lachaise
Lingvoj franca
Ŝtataneco Francio
Okupo
Okupo politikistoarkivistohistoriistoprofesoro
Wikidata-logo.svg
Information icon.svg
vdr

Pierre Claude François DAUNOU (Franca prononco: [doNU]; 18a de aŭgusto 1761 – 20a de junio 1840) estis franca politikisto de la Franca Revolucio kaj de la Imperio. Verkisto kaj historiisto, li servis kiel nacia arkivisto dum la Imperio kaj la Resurtronigo, kontribuis per unu volumo al la verko "Histoire littéraire de la France", kaj publikigis pli ol du dek volumoj de prelegoj kiujn li faris en la katedro de historio kaj etiko en la Kolegio de Francio.

Biografio[redakti | redakti fonton]

Busto de Pierre Daunou de David d'Angers (1840).

Li ekkarieris kiel pastro kaj instruisto pri beletro, filozofio kaj teologio en kelkaj religiaj universitatoj. Poste li aliĝis al la Revolucio el la flanko de la klerikaro, estis modera, voĉdonis kontraŭ ekzekuto de la reĝo kaj alproksimiĝis al la Ĝirondanoj, pro kio li suferis malliberecon dum preskaŭ unu jaro. oste li partoprenis en redakto de konstitucio kiu rezultis en la Direktoraro kaj de tiu kiu rezultis en la Konsularo. En la finaj jaroj de sia kariero li dediĉis sin ĉefe al verkado.

Verkoj[redakti | redakti fonton]

  • De l'influence de Boileau sur la littérature française, 1787
  • Étendue et limites de la puissance paternelle, 1788
  • Essai historique sur la puissance temporelle des papes, 1799
  • Continuation de l'Histoire de Pologne de Claude-Carloman de Rulhière, 1807
  • Continuation de la collection des Historiens de France, ouvrage commencé par le bénédictin dom Bouquet, et de l’Histoire littéraire de la France
  • Discours sur l'état des lettres au XIIIe siècle (Ducrocq, 1860)
  • Essai sur les garanties individuelles que réclame l'état actuel de la société, 1819

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

  • François-Auguste Mignet, l’Éloge de Daunou à l'Académie des sciences morales et politiques.
  • Victor Le Clerc kaj Benjamin Guérard, Notices étendues.
  • Gérard Minart, Pierre Daunou, l'anti-Robespierre, Privat, 2001.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]