Pippo Baudo
| Pippo Baudo | |
|---|---|
| |
| Persona informo | |
| Naskonomo | Giuseppe Raimondo Vittorio Baudo |
| Naskiĝo | 7-an de junio 1936 en Militello in Val di Catania |
| Morto | 16-an de aŭgusto 2025 (89-jaraĝa) en Romo |
| Mortokialo | korinfarkto 
|
| Lingvoj | itala • angla |
| Ŝtataneco | Italio
|
| Alma mater | Universitato de Katanio - juro
|
| Familio | |
| Edz(in)o | Katia Ricciarelli (mul)  (1986–2004)
|
| Amkunulo | Alida Chelli (mul) Adriana Russo (mul)
|
| Infanoj | 2 |
| Okupo | |
| Okupo | televida prezentisto kantotekstisto radio-prezentisto
|
Giuseppe Raimondo Vittorio BAUDO, pli fama kiel Pippo Baudo (Militello in Val di Catania, 7-an de junio 1936 – Romo, 16-an de aŭgusto 2025), estis itala televida prezentisto.
Unu el la plej rimarkindaj en sia naskiĝlando, li havis karieron daŭrantan ses jardekojn, kiuj inkluzivas 13 eldonojn de la Sanremo Muzika Festivalo - la plej alta nombro por unuopa prezentisto.
Li ofte estis moknomita "Superpippo". Baudo ankaŭ estis la arta direktoro kaj prezidanto de la Teatro Stabile di Catania de 2000 ĝis 2007.
Kune kun Mike Bongiorno, Corrado, Enzo Tortora kaj Raimondo Vianello, li estis unu el la plej famaj homoj de la itala televido.
Unu el la plej konataj prezentistoj en itala televido, li debutis komence de la 1960-aj jaroj kaj estis unu el la plej gravaj vizaĝoj ĉe RAI dum ĉiuj sekvaj jaroj, (krom mallonga, modeste sukcesa, periodo ĉe Mediaset). Dum sia kariero, li prezentis multajn varieteojn kiel Settevoci, Canzonissima, Domenica in, Fantastico, Serata d'onore, Novecento, kaj la Muzikan Festivalon de Sanremo, de kiu li tenas la rekordon por la plej multaj gastigantoj, prezentinte ĝin dek tri fojojn inter 1968 kaj 2008. Li ankaŭ estis arta direktoro por sep el la dek tri eldonoj, kiujn li prezentis. En siaj programoj li lanĉis aŭ relanĉis muzikajn personecojn kiel Milva, Mietta, Anna Oxa kaj Giuni Russo kaj baptis la karierojn de homoj kiel Lorella Cuccarini, Heather Parisi, Andrea Bocelli, Giorgia, Laura Pausini, Fabrizio Moro, Beppe Grillo, Barbara D'Urso, Elio e le Storie Tese kaj multaj aliaj. Kune kun sia televida agado li ankaŭ partoprenis en pluraj filmoj kaj televidserioj, ĉefe kiel li mem, kaj estas la aŭtoro de kelkaj muzikaj pecoj, uzataj ĉefe en la televida aŭ kinematografia kampo.
Biografio
[redakti | redakti fonton]Li naskiĝis en Militello in Val di Catania, en la nuna Metropola Urbo Katanio, la sola infano de advokato kaj dommastrino. Dum studado de juro ĉe la Universitato de Katanio, li komencis partopreni en spektakloj kiel aktoro kaj prezentisto, kune kun la komikisto Tuccio Musumeci.
Li interesiĝis pri diversaj specoj de spektakloj kaj, kvankam li akiris juran diplomon, li neniam praktikis juron. La vesperon antaŭ sia diplomiĝo, kiel li mem diris plurfoje en televido, li iris sur la scenejon por prezenti la beleckonkurson "Miss Sicilia". Li foriris ĉe tagiĝo veturinta per kamioneto, kuŝante inter fruktoj kaj legomoj, kaj alvenis en Katanion ĝustatempe por la diskuto de sia disertaĵo. Fine de la 1950-aj jaroj, li fariĝis kantisto kaj pianisto por Orchestra Moonlight.[2] En 1959, por la unua fojo, Pippo aperis en itala televido dum epizodo de la spektaklo La conchiglia d'oro de Enzo Tortora.[2] Li havis sian sukceson en 1966, kiel prezentisto de la muzika spektaklo Settevoci.
Komence de la 1960-aj jaroj li debutis kiel televida prezentisto por programoj, kaj ankaŭ por muzikaj eventoj kiel la Kalabria Festivalo de Itala Kanto en Vibo Valentia en 1961, la Granda Festivalo de Piedigrotta en 1962, la CantaItalia en 1964, la Napola Festivalo en 1963, 1965 kaj 1966, kaj Il grande beat show en Torino en 1966 [1] .
En 1965, dum teatra turneo, li aliĝis al la rolantaro de Scanzonatissimo, revuo de Dino Verde kaj Bruno Broccoli, kun Alighiero Noschese, Antonella Steni, Elio Pandolfi [2] .
En 1967 li prezentis programon kune kun Gino Bramieri kaj Marisa Del Frate.
En 1968 li prezentis la Festivalon de Sanremo por la unua fojo, kune kun Luisa Rivelli; li fine gastigis la festivalon 13 fojojn, la lastan en 2008, ankaŭ servante kiel arta direktoro en multaj eldonoj.
Dum la premiera vespero de la Sanremo Muzika Festivalo 1995, baldaŭ post la komenco de la spektaklo, viro, grimpis sur la galerion de la Teatro Ariston minacante sinmortigi per saltado; li estis persvadita paŝi malantaŭen de Baudo mem meze de la aplaŭdo de la publiko.
Persona vivo kaj morto
[redakti | redakti fonton]En 2004, Baudo kaj lia edzino, la itala soprano Katia Ricciarelli, al kiu li estis edziĝinta ekde 1986, divorcis. Li havis du infanojn de sia unua edzino: Alessandro, naskita en 1962, kiu loĝas en Aŭstralio, kaj Tiziana, naskita en 1970.
Baudo mortis en Romo la 16-an de aŭgusto 2025, en la aĝo de 89 jaroj.[3]
Referencoj
[redakti | redakti fonton]