Pirazolidino

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Pirazolidino
Pyrazolidin.png
Ebena kemia strukturo de la Pirazolidino
Pyrazolidine 3D ball.png
Tridimensia strukturo de la Pirazolidino
Alternativa(j) nomo(j)
Kemia formulo
C3H8N2
CAS-numero-kodo 504-70-1
ChemSpider kodo 71365
PubChem-kodo 79033
Fizikaj proprecoj
Aspekto senkolora likvaĵo forte higroskopa
kun amoniakodoro
Molmaso 72.10902 g·mol-1
Denseco 0.9952 g cm−3
Fandpunkto 10-12 °C
Bolpunkto 138 °C
Refrakta indico  1,477
Ekflama temperaturo -9 °C
GHS etikedigo de kemiaĵoj[1]
GHS Damaĝo-piktogramo
02 – Treege brulema
GHS Signalvorto Averto
GHS Deklaroj pri damaĝoj H226
GHS Deklaroj pri antaŭgardoj P210, P233, P240, P241, P242, P243, P280, P303+361+353, P370+378, P403+235, P501
Escepte kiam indikitaj, datumoj estas prezentataj laŭ iliaj normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo
(25 °C kaj 100 kPa)

Pirazolidino estas saturita ringo, heterocikla kombinaĵo konsistanta je tri karbonatomoj, ok hidrogenatomoj kaj du apudaj nitrogenatomoj kaj kemia strukturo de la ciklopentano. Ĝi estas la baza strukturo de la pirazolidinaj komponaĵoj. Ĝia nesaturita analogo estas la pirazolo. Ĝi formas kristalecajn strukturojn kun la dubenzoila derivaĵo (fandopunkto: 147°C) kaj kristala okzalata salo (fandopunkto: 175°C). La komponaĵo estas facile oksidebla en aero aŭ per bromo kaj rezultas pozitive pri la testo de Tollens[2] en meditemperaturo.

Sintezo[redakti | redakti fonton]

  • Pirazolidino povas estiĝi per cikligo de la 1,3-dukloropropano aŭ 1,3-dubromopropano kun hidrazino:
Sintezo de pirazolidino ekde la 1,3-dukloropropano aŭ 1,3-dubromopropano kaj hidrazino.

Literaturo[redakti | redakti fonton]


Homologoj de la pirazolo
Pyrazol.svg
Pyrazoline2.svg
Pyrazolidin.png
3-Pyrazolone.PNG
3-Methylpyrazole.png
3,4-Dimethyl-1H-pyrazole.png
4-Phenyl-1H-pyrazole.png
Pyrazole-1-alanine.png
Pirazolo
Pirazolino
Pirazolidino
Pirazolono Metil-pirazolo Dumetil-pirazolo Fenil-pirazolo Alanil-pirazolo

Kunrilataj kemiaĵoj[redakti | redakti fonton]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. PubChem
  2. La reakcianto de Tolllens, kreita de Bernhard Tollens (1841-1918), estas amoniaka solvaĵo de arĝenta nitrato tre uzata por diferencigi aldehidojn elde ketonojn.