Pizzicato

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Ekzekuto de pizzicato sur kontrabaso.

Pizzicato [piciKAto], itala vorto signifanta "pinĉita" (pluralo: pizzicati), estas tekniko de ludado de kordoj en kiuj la ŝnuroj estas pinĉitaj per la fingroj kaj ne frotitaj per la arĉo.

Ĉi tiu tekniko estis uzita dum jarcentoj en klasika muziko sed ankãu estis uzata en ĵazo de malsama maniero: dum en klasika muziko la pizzicato estas nur pinglo sur la kordo (kutime farita per unu aŭ du fingroj), en ĵazo oni metas la fingrojn (kutinme kun la alterniĝo de du aú tri fingroj) preskaŭ paralelaj al la kordo, tiel produktanta pli "plenkorpan" sonon.

Historio[redakti | redakti fonton]

La plej fruaj konataj referencoj al la pizzicato tekniko estas en la Unua Parto de Ayres de Tobias Hume (1605), kiu petas la violoniston ludi iujn notojn per siaj fingroj.