Saltu al enhavo

Platycercini

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Kiel legi la taksonomionVikipedio:Kiel legi la taksonomion
Kiel legi la taksonomion
Platycercini
Paro de Ruĝpugaj papagoj, Psephotus haematonotus
Paro de Ruĝpugaj papagoj, Psephotus haematonotus
Biologia klasado
Regno: Animalia, Bestoj
Filumo: Chordata, Ĥorduloj
Klaso: Aves, Birdoj
Ordo: Psittaciformes, Papagoformaj
Superfamilio: Psittacoidea
Familio: Psittaculidae
Subfamilio: Platycercinae
Tribo: Platycercini
Selby, 1836
genroj
Aliaj Vikimediaj projektoj
vdr

Platycercini, aŭ Larĝvostaj papagoj, estas tribo de papagoj endemia de Aŭstralio. Ĝi estas la frata klado de la tribo Pezoporini, kiu enhavas tri papagajn genrojn Neopsephotus, Neophema kaj Pezoporus. Platycercini estas grupo de ĉirkaŭ 35–40 specioj apartenantaj al tiu tribo Platycercini. La membroj de la tribo estas malgrandaj ĝis mezgrandaj, kaj ĉiuj estas indiĝenaj de Aŭstralazio, Aŭstralio aparte, sed ankaŭ Nov-Zelando, Nov-Kaledonio, kaj apudaj insuloj.

Plenkreska Karmezina rozelo

La melopsitako estis tradicie memtita en tiu tribo, sed tio estas malĝusta.[1][2][3][4] La plej proksimaj parencoj de la melopsitako estas la lorienoj.[1][2][3][4] La genroj Neopsephotus, Neophema, kaj Pezoporus estas metitaj en aparta, sed tre proksime rilata tribo, nome Pezoporini baze sur artikolo de Joseph et al. (2011)[5]

Referencoj

[redakti | redakti fonton]
  1. 1,0 1,1 (2008) “A Multilocus Molecular Phylogeny of the Parrots (Psittaciformes): Support for a Gondwanan Origin during the Cretaceous”, Mol Biol Evol 25 (10), p. 2141–2156. doi:10.1093/molbev/msn160. 
  2. 2,0 2,1 (1991) “Christidis, L., R. Schodde, D. D. Shaw, kaj S. F. Maynes. 1991. Relationships among the Australo-Papuan parrots, lorikeets, and cockatoos (Aves, Psittaciformes) - protein evidence.”, Condor 93, p. 302–317. doi:10.2307/1368946. 
  3. 3,0 3,1 (2005) “The evolution of the spindlin gene in birds: Sequence analysis of an intron of the spindlin W and Z gene reveals four major divisions of the Psittaciformes”, Molecular Phylogenetics and Evolution 36 (3), p. 706–721. doi:10.1016/j.ympev.2005.03.013. Bibkodo:2005MolPE..36..706D. 
  4. 4,0 4,1 (2007) “Evolution of craniofacial novelty in parrots through developmental modularity and heterochrony”, Evolution & Development 9 (6), p. 590–601. doi:10.1111/j.1525-142X.2007.00199.x. 46659963.  Arkivigite je 2020-03-28 per la retarkivo Wayback Machine
  5. TiF Checklist: BASAL AUSTRALAVES: Cariamiformes, Falconiformes & Psittaciformes.

Ĉefaj fontoj

[redakti | redakti fonton]
  • Forshaw, Joseph M.; Cooper, William T. (1978). Parrots of the World (2a eld.). Melbourne, Victoria: Landsdowne Editions. ISBN 0-7018-0690-7.
  • Higgins, P.J.. (1999) Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds. Volume 4: Parrots to Dollarbird. Melbourne, Victoria: Oxford University Press. ISBN 0-19-553071-3.
  • Lendon, Alan H. (1973) Australian Parrots in Field and Aviary. Sydney, New South Wales: Angus & Robertson. ISBN 0-207-12424-8.
  • Shephard, Mark. (1989) Aviculture in Australia: Keeping and Breeding Aviary Birds. Prahran, Victoria: Black Cockatoo Press. ISBN 0-9588106-0-5.
  • Brouwer, J. kaj Garnett, S. (eld.), 1990. Threatened Birds of Australia. An Annotated List. RAOU Report Number 68. Published by the Royal Australian Ornithologist Union and Australian National Parks and Wildlife Service.
  • Garnett, S. T. (eld.), 1992. Threatened and Extinct Birds of Australia. RAOU Report Number 82. Published by the Royal Australian Ornithologist Union and Australian National Parks and Wildlife Service.
  • Garnett, S. T. kaj Crowley, G. M., 2000. The Action Plan for Australian Birds 2000. Environment Australia, Canberra, ACT.

Eksteraj ligiloj

[redakti | redakti fonton]