Portalo:Pedofilio/Personoj

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

Listo de selektitaj biografioj[redakti fonton]

Selektitaj biografioj por inkludo en la ĉefpaĝo de Portalo:Pedofilio.



Portalo:Pedofilio/Persono de la monato/04

Memportreto de Wilhelm von Gloeden en 1891

Wilhelm von GLOEDEN (naskiĝis en Wismar, Germanio, la 16an de septembro 1856; mortis en Taormina, Italujo, la 16an de februaro 1931) estis germana fotografisto kiu laboris precipe en Taormina, Italio. Li estas konata pro siaj studoj de nudaĵoj de siciliaj junuloj, kiuj kutime aperas, kun tre zorgitaj pozoj, sur kadroj de klasikaj referencoj.

Laŭlonge de sia vivo li faris diversajn tipojn de fotografioj. La plej sukcesaj en la tiama Eŭropo estis tiuj, kiuj kaptas la bildon, relative ĉasta, de komponadoj formitaj el kampuloj, fiŝistoj aŭ paŝtistoj, leĝere vestitaj aŭ en togo kaj tradiciaj vestoj, kio ĝenerale kaŝis ĝiajn homoerotikajn implicojn. Li ankaŭ fotis pejzaĵojn kaj eĉ se liaj modeloj estis ĝenerale viraj, li ankaŭ fotis virinojn kaj knabinojn kelkfoje.

Fama en sia epoko, li estis poste silentigita dum ĉirkaŭ unu jarcento, kaj nur reaperis komence de la 1970aj jaroj, parte helpata de la romano de Roger Peyrefitte Les Amours singulières, kiel la plej grava geja vida artisto antaŭa al la Unua Mondmilito.



Portalo:Pedofilio/Persono de la monato/05

Juan Rulfo

Juan Nepomuceno Carlos Pérez Rulfo Vizcaíno (pseŭdonimo Juan RULFO) (naskiĝis la 16an de majo 1917 en Sayula, Jalisco, Meksiko; mortis la 8an de januaro 1986 en Meksikurbo) estis meksika romanisto kaj rakontisto. Lia familio ruiniĝis dum la revolucio. Lia infaneco en provincoj prisemis la terenon de la fikcio per membiogrfiaj elementoj. Li atingis altan situon inter la lokaj verkistoj nur per la publikigo de du libretoj: El llano en llamas, komponita el 17 etaj rakontoj kaj aperinta en 1953, kaj la romano Pedro Páramo, aperinta en 1955. Liaj verkoj, kies intrigoj okazas en meksikaj scenejoj, prezentas kombinon de realo kaj fantazio kaj liaj rolantoj spegulas la tipismon de la lando, kun ties grandaj socikulturaj problemoj. Malgraŭ esti malmulte fekunda, Juan Rulfo estas konsiderata unu el la plej prestiĝaj verkistoj de la 20a jarcento.

En la aĝo de 24 jaroj, Juan Rulfo konatiĝis kun Clara Aparicio, lia estonta edzino, kiam tiu ĉi estis 13-jara. La geedzoj havis du filojn, Claudia kaj Juan Francisco. En 2000, Clara Aparicio decidis publikigi, en unu libro titolita Aire de las colinas: Cartas a Clara, la amleterojn kiujn Rulfo sendis al ŝi antaŭ kaj post ilia geedziĝo.



Portalo:Pedofilio/Persono de la monato/06

Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij

Pjotr Iljiĉ ĈAJKOVSKIJ (ruse: Пётр Ильи́ч Чайко́вский), naskiĝis la 7an de majo [laŭ julia kalendaro: 25a de aprilo] 1840 en Votkinsk (Vjatka gubernio, la Rusia imperio); mortis la 6an de novembro [laŭ julia kalendaro: 25a de oktobro] 1893 en Sankt-Peterburgo. Li estis rusa komponisto, dirigento, pedagogo, muzika ĵurnalisto kaj socia aganto. Lia kreado apartenas al la romantika epoko. Li aŭtoris pli ol 80 verkojn, inkluzive de 10 operoj, tri baletoj, sep simfonioj (ses numerigitaj kaj la simfonio «Manfredo»), kvar suitoj, ankaŭ konĉertoj kaj aliaj. Ĉajkovskij estas konsiderata unu el plej grandaj komponistoj en la historio de muziko.

En siaj leteroj kaj taglibroj Ĉajkovskij rivelas, ke li havis multajn virajn amantojn. Lia posteno kiel profesoro ĉe la Konservatorio de Moskvo permesis al li konatiĝi kun multaj adoleskantoj, unu el kiuj, Alekseij Sofronov, 14-jara, fariĝis lia amanto. Inter aliaj amantoj oni inkludas la violiniston Kotek, la pianiston Sapelnikov kaj lia nevo Vladimir Davidov, al kiu li dediĉis sian sesan simfonion. Laŭ kelkaj esploroj pri lia vivo, eltiritaj el sekretaj dokumentoj, Ĉajkovskij estis devigita memmortigi sin, por ke oni ne sciu pri sia samseksema rilato kun juna rusa nobelulo.



Portalo:Pedofilio/Persono de la monato/07

Jacopino del Conte, Portreto de Michelangelo

Mikelanĝelo (itale Michelangelo Buonarroti [mi-kel-án-ĝe-lo bŭon-ar-ro-ti]; naskiĝis la 6an de marto 1475; mortis la 18an de februaro 1564) estis itala renesanca skulptisto, pentristo, arkitekto kaj poeto. Per lia verkaro kulminis la renesanco kaj komenciĝis la baroko. Li devenis el Florenco, sed multajn verkojn kreis en Romo servante al pluraj papoj. Mikelanĝelo opiniis sin skulptisto, sed la papoj devigis lin ankaŭ pentri. Li admiris la Dian Komedion de Dante kaj mem verkis poemojn, kiuj estis publikigitaj parte nur en 1623, komplete en 1863.

Laŭlonge de sia vivo li havis multajn samseksajn amantojn. Inter ili estis nobeloj kiel Tommaso Cavalieri kaj Cecchino Bracci, kun kiu li konatiĝis en la aĝo de 66 jaroj kiam tiu ĉi estis 13-jara. Sed ankaŭ elstaris inter ili iu ĉiesulo nomita Febo de Poggio. Gerardo Perini, unu el liaj plej ŝatataj pozistoj, loĝis kun Mikelanĝelo dum pli ol dek jaroj. Unu el la junuloj kiun li plej amis estis Bracci, kiu mortis en la aĝo de 15 jaroj. Buonarroti verkis sinceran epitafon ĉe lia tomboslabo, en kiu reflektiĝas lia pasio al la knabo. En la verkaĵoj de Mikelanĝelo estas multaj aludoj al sia prefero por puberuloj. Tiu ĉi pasio estis cenzurita jarcentojn post lia morto kaj liaj amaj poemoj al Cavalieri estis modifitaj por ke ili ŝajnu skribitaj por virino.



Portalo:Pedofilio/Persono de la monato/08

Jukio Miŝima

Jukio MIŜIMA (japane: 三島由紀夫) estis la publiknomo de Kimitake HIROAKA (japane 平岡公威) (naskiĝis la 14an de januaro 1925; mortis la 25an de novembro 1970), japana aŭtoro, poeto, dramisto, aktoro kaj reĝisoro. Li estas konsiderata unu el la plej gravaj japanaj aŭtoroj de la 20a jarcento. Lia avangarda verkaro montras miksadon de moderna kaj tradicia estetikoj kaj rompas kulturajn limojn per fokusigo sur sekseco, morto kaj politika ŝanĝiĝo. Li estas ankaŭ memorata pro sia rita memmortigo per seppuku post fiaska puĉo.

La altiro de Miŝima al adoleskantoj estas raportita de li mem en sia membiografia romano Konfesoj de masko, verkita en la aĝo de 23 jaroj. En tiu ĉi verko, plena de referencoj al supozataj pederastoj kiel Oscar Wilde, Hans Christian Andersen kaj Mikelanĝelo, kiujn li admiras, Miŝima diras: "Mia imagema emo al efeboj, kiu neniam, eĉ ne unufoje, instigis min konduti kiel pederasto, akiris formon klare difinitan, kiu laŭ aserto de esploristoj estis domina". Krom tio, li montriĝis tre sperta pri la grekaj pederastiaj mitoj kaj tradicioj.



Portalo:Pedofilio/Persono de la monato/09

Edgar Allan Poe

Edgar Allan POE (naskiĝis en Bostono, Usono, la 19an de januaro 1809; mortis en Baltimore, Usono, la 7an de oktobro 1849) estis usona romanisto, poeto, literatura kritikisto kaj eldonisto. Agnoskata kiel unu el la universalaj majstroj de la novelo, lia famo ŝuldiĝas precipe al siaj rakontoj, preskaŭ 70, en kiuj li kombinas nekrofilan hororon, humuron kaj fantaziadon. Estis renoviganto de la gotika novelo kaj estas konsiderata la inventinto de la krimfikcio per rakontoj kiel La ora skarabo, La Murdoj de Kadavrejo-Strato kaj La ŝtelita letero. Multaj liaj rakontoj anticipas la genrojn scienc-fikcian kaj fantasciencan. S. Mallarmé kaj C. Baudelaire estis la unuaj, kiuj levis lian figuron al la kategorio de mito, kiun li ĝuas nuntempe.

En 1836, en la aĝo de 27 jaroj, li edziĝis al sia 14-jara kuzino Virginia Clemm. Lia privata vivo, konstante atakata de mizero kaj alkoholismo, eniris en evidentan dekadencon depost la forpaso de Virginia en 1847, mortante Poe meze de delirium tremens du jarojn poste.



Portalo:Pedofilio/Persono de la monato/10

Tom O'CARROLL (naskiĝis en Warwickshire, Britio, la 9-an de aŭgusto 1945) estas ĵurnalisto, verkisto kaj pedofilia aktivisto kun duobla ŝtataneco irlanda kaj brita. Inter 1977 kaj 1979 li estis prezidanto kaj videbla vizaĝo de la brita organizaĵo Paedophile Information Exchange (PIE), kiu kampanjis por anstataŭigi la leĝojn pri aĝo de konsento per pli fleksebla kaj liberala leĝa kadro kaj kiun li kondukis atingi nacian gravecon. Pli poste li estis elstara membro de la grupo Ipce, antaŭe nomita International Paedophile and Child Emancipation (Internacia Pedofila kaj Infana Emancipado). Publikigis du librojn: Paedophilia: The Radical Case, lia plej rimarkinda verko, persona rakonto pri kiamaniere li venis esti implikita kun PIE kaj ankaŭ polemika analizo pri la etikaj reguloj de la pedofilio, kaj Michael Jackson’s Dangerous Liaisons, ĝisfunda studaĵo pri la rilatoj de la kantisto Michael Jackson kun adoleskantaj knaboj. Kunlaboris kiel ĵurnalisto en diversaj komunikiloj, publikigante kronikojn, eseojn, kritikojn pri televido kaj kino kaj recenzojn pri libroj. Estis malliberigita tri fojojn de la brita registaro sub tre dubindaj akuzoj. En 2012 kreis la blogon Heretic TOC, elde li tenas kion li difinas kiel "rezistada diskurso" pri pedofilio.



Portalo:Pedofilio/Persono de la monato/11

Busto de Hadriano, 2a jarcento

Hadriano (latine: Publius Aelius Hadrianus Afer; naskiĝis en ItalikoRomo, la 24an de januaro 76; mortis en Baia, la 10an de julio 138) estis romia imperiestro de 117 ĝis 138. Membro de la Ulpio-Aelia dinastio kaj tria el la kvin bonaj imperiestroj, kaj ankaŭ dua el la hispanaj imperiestroj, dum lia reĝado la Imperio atingis la plej grandan teritorian ekspansion de ĝia historio (125). Hadriano distingiĝis pro sia emo al la stoika kaj epikurisma filozofioj.

Lia rilato kun la greka junulo Antinoo, kun kiu li konatiĝis kaj al kiu li enamiĝis inter la jaroj 121 kaj 124 dum unu el siaj vojaĝoj, kiam tiu ĉi estis proksimume 13- aŭ 14-jaraĝa, fariĝis tre fama. Ekde sia renkontiĝo ĝis sia morto en 130, Antinoo akompanis la imperiestron en ĉiuj siaj vojaĝoj. Post lia morto Hadriano, profunde afliktita, ordonis starigi honore al li, ĉe la rivero Nilo, la urbon Antinoopolison kaj agnoskis al Antinoo diajn honorojn. En multaj urboj de la Imperio stariĝis temploj kaj sacerdotecoj por lia kulto.



Portalo:Pedofilio/Persono de la monato/12

Tony DUVERT (naskiĝis en Villeneuve-le-Roi, Francio, la 2an de julio 1945; mortis en 2008 en Thoré-la-Rochette, Francio) estis franca verkisto, aŭtoro de romanoj kaj eseoj. La ĉefaj temoj de lia verkaro estas la samseksema pedofilio, la infaneco kaj la kritiko al la familio kaj al la seksa edukado en la burĝa moderna socio. En 1973 li gajnis la Premion Médicis pro la romano Paysage de fantaisie.

Senvuale depostulante sian pedofilion, la 'seksa revolucio' kaj la relative tolerema sinteno de la intelektuloj al pedofilio kaj al la infana sekseco en la 1970aj jaroj permesis, ke Tony Duvert fariĝis respektata publika gravulo kaj verkisto kun ia renomo.

De post 1980 la sukceso de Tony Duvert malpliiĝis. Vivante izolita en la departemento Loir-et-Cher, li instaliĝis en la hejmo de sia patrino ĉe la fino de la 1980aj jaroj kaj en 1989 publikigis lastan eseon, Abécédaire malveillant, antaŭ esti preskaŭ tute forgesita. Post la morto de sia patrino, li pasigis sola la lastajn dekdu jarojn de sia vivo.