Procedura scio
Procedura scio (ankaŭ konata kiel scio-faro kaj foje nomata praktika scio, imperativa scio aŭ performativa scio)[1] estas scio praktikata dum plenumado de tasko. Male al priskriba scio (ankaŭ konata kiel "deklara scio" aŭ "propozicia scio" aŭ "sciado ke"), kiu implikas scion pri specifaj faktoj aŭ propozicioj (ekz., "Mi scias, ke neĝo estas blanka"), procedura scio implikas la kapablon fari ion (ekz., "Mi scias kiel ŝanĝi trapikitan pneŭon"). Persono ne bezonas povi vorte artikuli sian proceduran scion por ke ĝi "enkalkulu" kiel tia, ĉar procedura scio nur postulas scii kiel ĝuste plenumi agon aŭ ekzerci kapablon.[2][3]
En kogna psikologio, procedura scio estas unu el la du manieroj kiel informoj estas stokitaj en longtempa memoro. Procedura scio estas scio rilata al aferoj, kiujn ni scias fari sed ne konscie, kiel ekzemple bicikli aŭ paroli nian lingvon. Procedura scio estas akirita iom post iom per praktiko kaj rilatas al lernado de kapabloj.
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Carl, Wolfgang. (2014) The First-Person Point of View. Walter de Gruyter, p. 147. ISBN 9783110362855.
- ↑ Knowledge How. Alirita 2020-06-14 .
- ↑ (2001) “Knowing How”, The Journal of Philosophy 98 (8), p. 411–444. doi:10.2307/2678403.