Rŝtunidoj

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

La Rŝtunidoj (en la armena: Ռշտունի, Rŝtuni aŭ Rŝduni en okcidenta armena lingvo) estis malnova armena nobela familio kiu regis la regionon de Rŝtunik, kiuj laŭdire estis posteuloj de Rusa la 1-a de Urarto.

La unua atestita membro de la dinastio estas Manaĝihr Rŝtuni de ĉirkaŭ 330, frato de Zora, atestita en 335 kaj 350, ambaŭ el kiuj ribelis kontraŭ la reĝo de Armenio Tigrano la 7-a, kune kun la princo Vaĉe Arcruni. La reĝo ordonis la ekstermiĝon de la du familioj, sed Savŝeso Arcruni kaj Taĝat Rŝtuni pluvivis. Ĉi tiu lasta estas la patro de Garegin Rŝtuni, atestita inter 370-80.

Artak Rŝtuni estas atestita en 445. La familiaj regadoj de ilia regiono de Rŝtuniko, same kiel Bznuniko akiris de la arsakida dinastio post la ekstermo de la familio Bznuni. Rŝtunidoj subtenis la sasanidojn plejparte kontraŭ la bizancanoj.

La plej konata membro kaj la ĉefa figuro de la familio en la frua 7-a jarcento estas Teodoros Rŝtuni, marzpan tiama princo de Armenio de 638 ĝis 655, kiu havis la malfacilan taskon certigi la pluvivon de Armenio inter bizancaj kaj arabaj ambicioj. Post la detruo de la Sasanida imperio, komenciĝis la islamaj rejdoj en Armenion en 642. Li estis poste ekzilita de la kalifo al Damasko.

La familio fariĝis ĉiam pli senrilata post la ekzilo de Teodoros, fariĝante vasaloj de la arcrunidoj kaj perdante sian heredan teron de Bznuniko favore al la Mamikonjanoj en 656. Vart Rŝtuni estas la lasta atestita membro de la familio en 705.