Rasa higieno
Rasa higieno (germane Rassenhygiene) estas specialigita branĉo de preventa medicino celanta plibonigi la sanon de nacio; fakta sinonimo por eŭgeniko en Nazia Germanio. La enkonduko de rasa higieno en Germanio kaŭzis la amasan ekstermadon de homoj sub la preteksto de "rasa malsupereco" kiel rezulto de ilia divido en "malsuperajn" kaj "superajn". Similajn mezurojn efektivigis la nazioj en Nazia Germanio kaj en la landoj, kiujn ĝi okupis de 1933 ĝis 1945.[1]
La termino rasa higieno estis uzata por priskribi aliron al eŭgeniko en la frua 20-a jarcento, kiu trovis sian plej vastan aplikon en Nazia Germanio. Per ĉi tiu aliro, la nazioj, kiuj pledis por rasa teorio, provis malhelpi interrasan geedziĝon, kaj komparis ĉi tiun provon al la provo de bestobredistoj malhelpi krucbredadon por konservi tion, kion ili nomis la "rasa pureco" de bestoj (kiel hundoj aŭ bovedoj). Ĉi tiu provo ofte estis motivita de la kredo je la ekzisto de rasa hierarkio kaj la timo, ke membroj de tiel nomataj "malsuperaj rasoj" "poluus" "superajn rasojn". Kiel plej multaj eŭgenikistoj de la tempo, aktivuloj por rasa higieno kredis, ke la malsukceso efektivigi eŭgenikon kondukus al rapida socia degenero kaj la malkresko de civilizo per la disvastiĝo de "malsuperaj" karakterizaĵoj inter individuoj en la loĝantaro.[2]
Historio
[redakti | redakti fonton]Alfred Ploetz enkondukis la terminon "rasa higieno" en 1895.
En 1911, konferenco pri rasa higieno okazis en Dresdeno. En 1921, la "Internacia Asocio por Rasa Higieno" estis fondita, kaj en 1928, fako de ĉi tiu fako estis fondita en Munkeno.
Komence de la 20-a jarcento, ĉi tiu teorio fariĝis pli disvastigita kaj radikala. La koncepto unue disvolviĝis en 1921 per la publikigo de la unua lernolibro pri homa genetiko en Germanio, verkita de Erwin Bauer, Eugen Fischer kaj Fritz Lenz. La lernolibro enhavis ampleksan materialon, kovrante ĉion konatan pri homa genetiko tiutempe. Granda sekcio estis dediĉita al eŭgeniko. La aŭtoroj opiniis, ke bazaj fizikaj karakterizaĵoj kaj kondutaj trajtoj de homo estas heredataj genetike, kaj ke edukado ludas malpli gravan rolon. Jam ĉi tie estis esprimita ideo, kiu poste estus inkludita en la trejnaj manlibroj por la SS (Reichsführer SS. La SS-ulo kaj la demando pri sango. Biologiaj leĝoj kaj ilia praktika uzo por la konservado kaj pliigo de nordia sango. Elsnerdruk, Berlino, 1940 ) - ke ekzistas "plej malbonaj" ("malaltaj") homoj kun malalta nivelo de mensa disvolviĝo, kiuj reproduktiĝas multe pli rapide ol la "plej bonaj" aŭ "pli altaj" reprezentantoj de la homaro. Krome, la "eŭropaj kaj amerikaj rasoj" kolapsus sub la premo de rapide reproduktiĝantaj "plej malbonaj" reprezentantoj. Laŭ la aŭtoroj, tio povus esti kontraŭata nur per enkonduko de leĝaro simila al tiu enkondukita en Usono. Eŭgenikistoj rigardis steriligon kiel efikan rimedon.
Unu el la plej elstaraj rasaj teoriuloj de Germanio, Hans Günther, skribis:
Rasa higieno estas malfeliĉa nomo, ĉar ĉi tiu scienco ne estas rekte rilata al rasaj studoj. Ĉi tiu scienco esploras la procezojn de selektado, procezojn kiuj okazas ene de ĉiu popolo kaj povas konduki al biologia progreso aŭ degenero.
Unu el la aŭtoroj de la lernolibro, Fischer, komencis antaŭenigi ideojn pri enkonduko de rasaj leĝoj kontraŭ judoj similaj al tiuj aplikataj al nigruloj en Usono. Jam en 1913, li studis nigrulojn kaj blankulajn virinojn en la iamaj afrikaj kolonioj de Germanio kaj konkludis, ke ĉiuj nigruloj estis mense handikapitaj. Fischer pravigis la genocidan politikon de Germanio en la kolonioj.
En 1927, la Instituto Kaiser Wilhelm por Antropologio, Homa Genetiko kaj Eŭgeniko estis fondita en Berlino por esplori science validajn ideojn similajn al rasa higieno. Josef Mengele, kuracisto kiu poste estos kromnomita la "Anĝelo de Morto" dum sia servo en Auschwitz, estis asociita kun ĉi tiu instituto. Li antaŭe defendis sian doktoran disertacion pri "Rasaj Diferencoj en la Strukturo de la Mandiblo".
Poste, sciencistoj, kiuj dividis la vidpunktojn pri rasa higieno, estis ligitaj al politiko. (Vidu ankaŭ: Nazia rasa politiko). Inter eŭropaj landoj, nur en Germanio la nazioj evoluigis la ideojn pri eŭgeniko, kiu prenis la formon de "rasa higieno" kaj pravigis la politikon de genocido.
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Proctor, Robert N. (1982) "Nazi Doctors, Racial Medicine, and the Human Experimentation", in Annas, George J. and Grodin, Michael A. editors, The Nazi Doctors and the Nuremberg Code: Human Rights in Human Experimentation. New York: Oxford University Press. pp. 17–31.
- ↑ Turda, Marius. (2007) Blood and Homeland": Eugenics and Racial Nationalism In Central and Southeast Europe, 1900–1940. Budapest: Central European University Press, p. 1.
Vidu ankaŭ
[redakti | redakti fonton]- deviga steriligo (Q706716)