Richard Wilson
Richard WILSON (naskiĝis ĉirkaŭ 1713 en Penegoes, Montgomeryshire, Kimrio – mortis la 15-an de majo 1782 en Colomendy Hall, Loggerheads, Denbighshire, Kimrio) estis kimra pentristo, kiu specialiĝis pri pejzaĝa arto kaj laboris en Britio kaj Italio. Kune kun George Lambert, li estas agnoskita kiel pioniro en brita pejzaĝa arto pro si mem [1][2] kaj estis priskribita en la Enciklopedio de Kimrujo de la Kimra Akademio kiel la "plej eminenta pentristo, kiun Kimrio iam produktis, kaj la unua, kiu aprezis la estetikajn eblecojn de sia lando". [3] En decembro 1768, Wilson fariĝis unu el la fondintoj de la Reĝa Akademio.
Arta stilo
[redakti | redakti fonton]La fruaj verkoj de Wilson en Anglio povas esti dividitaj en portretadon kaj pejzaĝan pentradon.[4] La stilo de la portretoj, kiujn Wilson kreis tiutempe, esence kopiis la stilon de la verkoj de la plej elstaraj portretistoj de Londono tiutempe, kiel ekzemple Thomas Hudson kaj Allan Ramsay.[5] La arthistoriisto John T. Hayes priskribas ilin kiel "iom rigidajn [...], severajn kaj glate modelitajn". La stilo de liaj fruaj pejzaĝaj pentraĵoj eble estis influita de la naturalismaj pentraĵoj de la angla pentristo George Lambert, same kiel de la komponaĵoj kaj urbopejzaĝoj de la nederlanda artisto Jacob van Ruisdael.[4] Principe, nederlanda pejzaĝa pentraĵo estas konsiderata arta modelo por la fruaj verkoj de Wilson, kaj la pentraĵoj de Canaletto ankaŭ estas diskutitaj kiel fonto de inspiro.[6] Samtempe, ebla ligo kun la Akademio de St. Martin's Lane ankaŭ estas ebleco, ĉar la fruaj pejzaĝaj pentraĵoj de Wilson montras certajn karakterizaĵojn, kiuj estas tipaj por la membroj de ĉi tiu rondo de artistoj.[7] En arthistorio, la dezajno de la pejzaĝaj pentraĵoj produktitaj tiutempe estas klasifikita kiel apartenanta al klasika topografia stilo,[6] sed ili estis "freŝaj" kaj influitaj de la rokoka stilo, kiu aperis tiutempe.[4]
La stilo de Wilson karakteriziĝis aparte per elstara bildigo de la ĉielo, aero kaj lumo. Kiel unu el la malmultaj pentristoj de sia tempo, li portretis la diversajn efikojn de lumo kaj atmosfero je malsamaj horoj de la tago kaj sub malsamaj kondiĉoj kun relativa realismo kaj precizeco. La bildigo de la ĉielo estis aparte grava por Wilson mem, ĉar li konsideris ĝin esenca por peri la etoson kaj viglecon de la pejzaĝo. Li ĉefe uzis ultramaran por prezenti la "belan efikon de la aero." [4] La pentristo John Constable skribis pri la bildigo de lumo en la pentraĵoj de Wilson, ke "la objektoj ŝajnas flosi en la sunbrilo."[8] La bildigoj de Wilson pri siluetoj kaj la vasteco de la pejzaĝo direkte al la horizonto ankaŭ estas konsiderataj elstaraj. La arthistoriisto John T. Hayes priskribas la uzon de koloro fare de Wilson kiel "viglan kaj aŭdacan" kaj atestas lian "ĝojon labori kun pigmentoj." [4] En sia pli posta verkado, kreita en Anglio, Wilson komence daŭre pentris italajn pejzaĝojn, sed poste pli kaj pli aplikis sian stilon, evoluigitan en Romo, al britaj pejzaĝoj. Kiel unu el la malmultaj pentristoj de la 1760-aj jaroj, Wilson fidele reproduktis la veteron en siaj pentraĵoj, same kiel la fidelan bildigon el specifa perspektivo. La historiisto Oliver Fairclough tiel vidas en la malfruaj pentraĵoj de Wilson "identigeblan reprezentaĵon de specifaj lokoj", sed la pentraĵoj ankoraŭ aliĝas al la idealigitaj nocioj de klasika pejzaĝa pentrado.[9] Eĉ en la pli posta verkado de Wilson, fidela reprezentado devis esti malpli grava ol ĉi tiuj nocioj. Ju pli maljuna li fariĝis, des pli Wilson koncentriĝis pri pli malfermaj, atmosferaj pejzaĝoj; en siaj lastaj jaroj, li pentris preskaŭ ekskluzive bildojn kun simplaj, tamen pitoreskaj motivoj.[4] Liaj pentraĵoj de pejzaĝoj kun aristokrataj kamparaj domoj el ĉi tiu periodo estas aparte rimarkindaj. Dum la plej multaj pejzaĝistoj de la tempo metis la bienon en la centron de tiaj pentraĵoj, Wilson nur inkluzivis ĝin ĉe la rando de la komponaĵo.[10] La pejzaĝo tiel estis la fokuso, kun la bieno hazarde miksiĝanta.[4]
Galerio
[redakti | redakti fonton]- Fraŭlino Catherine Jones de Colomendy, proksime de Mold, kuzino de Wilson (ĉ. 1740)
- The Inner Temple after the Fire of 4 January 1737 (1737)
- Westminster Bridge under Construction (1744)
- The Cock Tavern at Cheam (1745), Tate Britain
- Dover Castle (1747), National Museum Cardiff
- Portrait of Flora MacDonald (1747), National Portrait Gallery London
- Lake Avernus with a Sarcophagus (c. 1750), National Museum Cardiff
- Rome from the Ponte Molle (1754), National Museum Cardiff
- St Peters and the Vatican from the Janiculum, Rome (1757)
- Croome Court, Worcestershire (1758)
- Wilton House from the Southeast (1759)
- Lake Avernus and the Island of Capri (1760), Tate Britain
- View on the River Dee (1760), National Trust UK
- Syon House from Richmond Gardens (1761)
- The Valley of the Dee, with Chester in the Distance (1761), National Gallery London
- Holt Bridge on the River Dee (1761)
- Kew Gardens: The Pagoda and Bridge (1762)
- The Thames near Marble Hill, Twickenham (1762), Tate Britain
- Hadrian's Villa (1765)
- Caernarvon Castle (1765)
- Diana and Callisto (1765)
- Pembroke Town and Castle (1765), National Museum Cardiff
- View in Windsor Great Park (1765), National Museum Cardiff
- Snowdon from Llyn Nantlle (1766)
- Ceyx and Alcyone (1768), National Museum Cardiff
- Cicero and his two Friends, Atticus and Quintus, at his Villa at Arpinum (1769-70), Ashmolean Museum
- On Hounslow Heath (1770)
- Meleager and Atalanta (1770)
- Dinas Bran from Llangollen (1771)
- View near Wynnstay (1771)
- Falls of Niagara (1774), Wolverhampton Art Gallery
- Llyn-y-Cau, Cader Idris (1774)
- A View of the Tiber with Rome in the Distance (1775)
- View of the Wilderness in St. James's Park (c.1775)
Fontoj
[redakti | redakti fonton]- Davies, John, Nigel Jenkins, Menna Baines kaj Peredur Lynch (Red.). La Enciklopedio de la Kimra Akademio de Kimrio (University of Wales Press, 2008). ISBN 978-0-7083-1953-6
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Steven J. Gores. (2000) Psychosocial Spaces: Verbal and Visual Readings of British Culture, 1750–1820. Wayne State University Press. ISBN 978-0-8143-2663-3.
- ↑ Davies, Jenkins et al. (2008) p. 966.
- ↑ Davies, Jenkins et al. (2008) p.965
- 1 2 3 4 5 6 7 John T. Hayes : Richard Wilson. En: Britaj pentraĵoj de la deksesa ĝis deknaŭa jarcentoj . Nacia Galerio de Arto, Cambridge University Press, Vaŝingtono, 1992, ISBN 0-521-41066-5 , p. 333–334 ( nga.gov [ PDF ]
- ↑ Richard Wilson, 'Catherine Jones de Colomendy'. En: library.wales. Nacia Biblioteko de Kimrio, alirita la 24an de septembro 2022 (angle).
- 1 2 Oliver Fairclough : Richard Wilson Revizitita . En: Transakcioj de la Honorinda Societo de Cymmrodorion . bando 22 . Honorinda Socio de Cymmrodorion, Londono 2016, p. 69 ( cymmrodorion.org [ PDF ] ).
- ↑ Richard Wilson. En: britishmuseum.org. Brita Muzeo, alirita la 6an de septembro 2022 (angle).
- ↑ John Barrell : En Cardiff: Richard Wilson . En: London Review of Books . bando 36 , Nr. 18 , la 24-an de septembro 2014, ISSN 0260-9592 , p. 36–37 ( lrb.co.uk ).
- ↑ Oliver Fairclough : Richard Wilson Revizitita . En: Transakcioj de la Honorinda Societo de Cymmrodorion . bando 22 . Honorinda Socio de Cymmrodorion, Londono 2016, p. 70 ( cymmrodorion.org [ PDF ] ).
- ↑ Steven Morris: Richard Wilson, patro de brita pejzaĝpentraĵo, retrovita. En: theguardian.com. The Guardian , 3 julio 2014 , alirita 6 septembro 2022 (anglalingve).
Eksteraj ligiloj
[redakti | redakti fonton]- Works by Richard Wilson sur Google Art Project (50 verkoj)
- Works by Richard Wilson sur ArtCyclopedia
- Richard Wilson entry in the Encyclopedia of Irish and World Art
- The Mystery of the British Landscape Master, The New York Times, 4 June 2010
- Museo virtuale della città di Tivoli Tivoli - Opere pittoriche su Tivoli
- W.G. Constable archive

