Romain Gary

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Romain Gary
Persona informo
Naskonomo Roman Kacew
Naskiĝo 21-an de majo 1914 (1914-05-21)
en Vilno
Morto 2-an de decembro 1980 (1980-12-02) (66-jara)
en Parizo, Flag of France.svg Francio
Mortis pro pafvundo [#]
Lingvoj pola jida rusa angla franca [#]
Loĝloko rue du Bac [#]
Ŝtataneco FrancioRusia ImperioPollando [#]
Alma mater Lycée Masséna [#]
Familio
Patro Arieh-Leïb Kacew [#]
Edz(in)o Lesley Blanch • Jean Seberg [#]
Infanoj Alexandre Diego Gary [#]
Profesio
Alia nomo Émile Ajar • Fosco Sinibaldi • Shatan Bogat [#]
Okupo filmreĝisoroscenaristodiplomatotradukistojuristopiloto • romanisto • sciencfikcia verkisto • verkisto • membro de Franca rezistado • politikisto [#]
Aktiva dum 1945– [#]
Verkado
Verkoj The Life Before Us ❦
The Roots of Heaven ❦
The colors of the day [#]
En TTT Oficiala retejo [#]
[#] Fonto: Vikidatumoj
Wikidata-logo.svg
Information icon.svg
vdr

Romain GARY (21-an de majo 1914 - 2-an de decembro 1980) estis verkisto kaj franca diplomato de juda-litova origino.

Biografio[redakti | redakti fonton]

Li batalis en la Armitaj fortoj de Francio kiel piloto dum la Dua Mondmilito kaj ricevis la Militkrucon el la generalo Charles De Gaulle; pri la milita sperto li verkis. Poste li ricevis la Honoran legion kaj aliajn omaĝojn. Studinte juron, li iĝis diplomato, parte pere de sia plurlingvsmo, propra de multaj judoj devenaj el Orienta Eŭropo (li patolis kaj skcribis ĝuste francan, anglan, rusan kaj germanan, kaj krome komprenis polan, hispanan, itala, litovan kaj jidan). Post la milito li laboris kiel diplomato ĝis 1961 en Los-Anĝeleso, Usono (1958), La Paz, Bolivio (1956), Sofio (Bulgario) kaj Novjorko, ĉe Unuiĝintaj Nacioj.

Amikoj liaj en Parizo estis la verkistoj André Malraux kaj Albert Camus, kun kiuj li amikiĝis en la oficejoj de la eldonejo Gallimard. Li uzis pseŭdonimojn Émile Ajar, Fosco Sinibaldi kaj Shatan Bogat. Li estis la nura verkisto kiu ricevis dufoje la Premion Goncourt, la duan fojon per la pseŭdonimo de Émile Ajar, kio generis polemikon en Francio. Gary tiel primokis la altan francan kulturon kaj la literaturan kritikistaron dogmema kaj kaŝe kontraŭjuda, kiu malakceptis lian verkaron kiel eksmodan sed akceptis la verkaron de iu supozita juna Émile Ajar, nekonata geniulo ege laŭdita dum oni ne sciis, ke temas pri la sama verkisto: Romain Gary, nome judo. Li estis entute aŭtoro de ĉirkaŭ tri dek libroj, nome romanoj, rakontoj, eseoj kaj memoroj, krom filmaj scenaroj, medio en kiu li reĝisoris du filmojn ĉefrolulitaj de lia edzino, Jean Seberg.

Verkaro[redakti | redakti fonton]

Laŭ la reala nomo Romain Kacew[redakti | redakti fonton]

  • 1935 : L'Orage (15.02.1935 en Gringoire)
  • 1935 : Une petite femme (24.05.1935 en Gringoire)
  • 1937 : Le Vin des morts

Laŭ la pseŭdonimo Romain Gary[redakti | redakti fonton]

  • 1945 : Éducation européenne
  • 1946 : Tulipe
  • 1949 : Le Grand Vestiaire
  • 1952 : Les Couleurs du jour
  • 1956 : Les Racines du ciel (premio Goncourt)
  • 1960 : La Promesse de l'aube
  • 1961 : Johnnie Cœur (teatraĵo)
  • 1962 : Gloire à nos illustres pionniers
  • 1963 : Lady L.
  • 1965 : The Ski Bum
  • 1965 : Pour Sganarelle (Frère Océan 1) (eseo)
  • 1966 : Les Mangeurs d'étoiles (La Comédie américaine 1)
  • 1967 : La Danse de Gengis Cohn (Frère Océan 2)
  • 1968 : La Tête coupable (Frère Océan 3)
  • 1969 : Adieu Gary Cooper (La Comédie américaine 2)
  • 1970 : Chien blanc. Inspiris White dog (1982), polemika kontraŭrasisma filmo de Samuel Fuller.
  • 1971 : Les Trésors de la Mer Rouge
  • 1972 : Europa
  • 1973 : Les Enchanteurs
  • 1974 : La nuit sera calme
  • 1975 : Au-delà de cette limite votre ticket n'est plus valable
  • 1977 : Clair de femme
  • 1977 : Charge d'âme
  • 1979 : La Bonne Moitié (teatraĵo)
  • 1979 : Les Clowns lyriques
  • 1980 : Les Cerfs-volants
  • 1981 : Vie et mort d'Émile Ajar (postmorta)
  • 1984 : L'Homme à la colombe (postmorta)

Laŭ la pseŭdonimo de Fosco Sinibaldi[redakti | redakti fonton]

  • 1958 : L'Homme à la colombe

Laŭ la pseŭdonimo de Shatan Bogat[redakti | redakti fonton]

  • 1974 : Les Têtes de Stéphanie

Laŭ la pseŭdonimo de Émile Ajar[redakti | redakti fonton]

  • 1974 : Gros-Câlin
  • 1975 : La Vie devant soi (premio Goncourt)
  • 1976 : Pseudo
  • 1979 : L'Angoisse du roi Salomon