Sámuel Gyulay (generalo)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

Grafo Sámuel Gyulay [ŝAmuel djulai], laŭ hungarlingve kutima sinsekvo Gyulay Sámuel estis hungara militestro, oficiro. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis marosnémeti kaj nádaskai. Lia plej fama filo estis Ignác Gyulay.

Sámuel Gyulay [1] naskiĝis la 28-an de julio 1723 en Tornanádaska, li mortis la 24-an de aprilo 1802 en Transilvanio en Bere (nuntempa Bereni en Rumanio).

Biografio[redakti | redakti fonton]

Sámuel Gyulay batalis dum la priherda milito (1740–1748) en armeo de Habsburgoj. En 1752 li atingis la rangon majoro. En la Sepjara milito (1756–1763) li estis jam kolonelo. En 1762 en Töplitz li batalis, tial en la sekva jaro li ricevis signifan reĝan premion. En 1764 armeo de la Habsburga Imperio faris hombuĉadon en Transilvanio, poste oni faris devigvarbadon por nova armeeto, kies gvidanto estis Sámuel Gyulay. En 1777 li estis nomumita generalo. Li havis edzinon, kiu naskis 4 gefilojn.

Elektitaj kontribuoj[redakti | redakti fonton]

  • Magyar oratio, mellyben hogy az eklésiai szent hivatal a fő rendnemeseket illesse, meg-mutattatik… (1740)

Fontoj[redakti | redakti fonton]