Salmino

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Ene de pola salmino en Wieliczka, nome Monda heredaĵo de Unesko.

Salmino estas mino kie oni elfosas roksalonhaliton el kuŝejoj el evaporito.[1]

Salminaj regionoj[redakti | redakti fonton]

Kristalvala regiono de Kjura Salminoj en Pakistano. Kun ĉirkaŭ 250,000 vizitantoj jare, la loko estas ĉefa turisma allogaĵo.
Malgranda moskeo farita el salbrikoj ene de la komplekso de Kjura Salminoj.

Areoj konataj pro siaj salminoj estas la jenaj:

Lando Site/s
Aŭstrio Hallstatt kaj Salzkammergut.
Bosnio Tuzla
Bulgario Provadija; kaj Solnicata, antikva urbo supozata de bulgaraj arkeologoj kiel la plej malnova en Eŭropo kaj la loko de salproduktado de proksimume antaŭ ses jarmiloj.[2]
Kanado Sifto Salmino en Goderich, Ontario, kiu, 2.4 km larĝa kaj 3.2 km longa,[3] estas unu el plej grandaj salminoj en la mondo.[4]
Anglio La "-wich urboj" Cheshire kaj Worcestershire.
Germanio Rheinberg, Berchtesgaden
Italio Racalmuto, Realmonte kaj Petralia Soprana[5] nome produktolokoj administrataj de Italkali.
Maroko JMS salmino en Ĥemisset.
N. Irlando Kilroot, ĉe Carrickfergus, pli ol jarcentaĝa kaj enhavanta pasejojn kies kombina longo superas 25 km.
Pakistano Kjura Salminoj, la dua plej granda sal-minejo, etenda al ĉirkaŭ 300 km.
Pollando Wieliczka kaj Bochnia, ambaŭ establitaj en la mezo de la 13a jarcento kaj ankoraŭ funkcianta, ĉefe kiel muzeoj.
Rumanio Slănic, Cacica, Ocnele Mari, Salina Turda, Târgu Ocna, Ocna Sibiului kaj Praid.
Usono

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]