Scenografio

Dresdeno - scenografio, scenkonstruado kaj teatra dekorado.

Scenografio ( el la antikva greka σκηνή, laŭvorte "tendo, markezo" kaj  la antikva greka γράφω - mi skribas, mi desegnas, mi pentras) estas speco de arta kreivo, kies temo estas la dezajno de prezentado per kreado de ĝia bilda kaj plasta bildo, kiu ekzistas en scena tempo kaj spaco. Por krei vidan bildon de prezentado, oni uzas dekoraĵojn, kostumojn, akcesoraĵojn, lumigon kaj produktadekipaĵon. Tamen, la termino "scenografio" havas pli larĝan signifon ol "teatra kaj dekoracia arto". Scenografio disvolviĝas uzante la tutan aron de materialoj de spactempaj specoj de arto bazitaj sur la leĝoj de vida estetiko kaj arta-figura percepto. Teatraj artistoj kaj reĝisoroj uzas teknikojn el multaj artformoj en siaj artaj okupoj : pentrarto, grafiko, arkitekturo, same kiel lumo, sono kaj scena movado.

Scenografio povas esti detala, lakona aŭ minimuma. Speciala spektaklo, kompleksaj efikoj postulas la laboron de scenejaj mekanismoj, kiuj povas ŝanĝi la pejzaĝon malantaŭ la kurteno aŭ antaŭ la publiko. Dum preparado de prezentado, oni atentas aparte la lumigon. Estas lumigo, kiu kompletigas la laboron de la artistoj kaj transformas la pejzaĝon: pentrita kanvaso transformiĝas en veluron kaj brokaton, lamenligno kaj kartono  en ŝtalon kaj graniton, vitro kaj folio en kristalon, diamantojn, oron aŭ arĝenton. Per lumo, oni povas montri la sezonojn, influi la etoson de la tuta scenejo.