Shádda

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
00-Taschdid.svg

La sháddatašdīd (arabe شدّة, «enfazo»; ّ ) aŭ pli simple ŝaddataŝdid estas helpografemo de la araba alfabeto kiu indikas la duobligon aŭ longan kvanton de la konsonanto pri kiu ĝi estas.[1]

Ĝi estas unu el la diakritaj signoj (harakat) kiu estis uzata de la araba alfabeto, markante longan aŭ duoblan konsonanton. Funkcie, ĝi estas ekvivalento al la duobligita skribaĵo de la konsonantoj same kiel estas uzata en granda kvanto de eŭropaj lingvoj, kaj tiele ĝi transliteratumas. Ekz.: رُمَّان, rummān, «granato»; كُتَّاب, kuttāb, «verkistoj».[1]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. 1,0 1,1 Corriente, Federico (1980). «Lección 3.ª: Grafonomía». Gramática árabe. Madrid: Instituto hispano-árabe de cultura. Ministerio de Cultura. pp. 41-51. ISBN 84-7472-017-6.