Sidema vivstilo

Vivstilo, kiu ne inkluzivas ajnan fizikan aktivecon en la ĉiutagan rutinon, ofte kondukas al konsiderinda obezeco laŭlonge de la tempo.

Ŝanĝoj en homa fizika aktiveco de la 19-a jarcento ĝis la nuntempo.

Averaĝaj totalaj horoj da fizika aktiveco (semajne) necesaj por konservi sanon ĉe homoj de malsamaj aĝoj. X-akso - aĝogrupoj, Y-akso - horoj.

Sidema vivstilo (aŭ nemoviĝemo) estas vivstilo, kiu implicas mankon de movado aŭ fizika aktiveco.

Ĝi rilatas al sidemeco, manko de aktiveco. Sidema vivstilo estas riskfaktoro, kiu kondukas al la apero de pluraj malsanoj. Kvankam el medicina vidpunkto estas konsilinde eviti sidemajn kutimojn (troa sidado ĉe la komputilo, televido, ktp.), nuntempe pli kaj pli da laborejoj karakteriziĝas per manko de fizika aktiveco. Krome, la moderna vivo instigas sidemecon kuraĝigante komfortan vivon, sen tro multaj fizikaj postuloj.

La sekvoj de fizika neaktiveco povas esti obezeco kaj arteriosklerozo, ĉar fizika neaktiveco minimumigas kalorian elspezon, kaj grasaj rezervoj formiĝas kiam konsumitaj kalorioj superas elspezitajn kaloriojn.

Malsanoj kaŭzitaj kaj/aŭ pligravigitaj de sidema vivstilo: kardiovaskulaj malsanoj, metabolaj perturboj, obezeco, spinaj devioj, angoro, ktp.

Fizika neaktiveco estas sekvo de la libereco de persono de fizika laboro.

Preventado

La ĉefa preventado estas sporteduko.

Eviti malsanojn kaŭzitajn de fizika neaktiveco eblas per konservado de sana vivstilo. Racia ekzercreĝimo devus esti kombinita kun sana dieto kaj evitado de nesanaj kutimoj. Ĉiutaga duonhoro da ekzercado kaj piedirado (almenaŭ 2 km) estas rekomendindaj. Aldone al la supre menciitaj, estas utile havi iom da ekzercekipaĵo hejme: joga mato por kuŝaj kaj sidaj ekzercoj, rezistan bendon kaj malgrandajn halterojn. Eĉ sen ekipaĵo, vi povas fari dekojn da ekzercoj por malsamaj muskolgrupoj: abdomenaj kuntiriĝoj, brakpuŝoj, genufleksoj, elfalŝoj, multaj variaĵoj de planko, krurolevoj, kuŝantaj brakolevoj, fortjogaj pozoj, kaj tiel plu. Estas konsilinde unue konsulti specialiston (fizioterapeŭton aŭ trejniston) por certigi, ke ekzercado alportas sanon kaj evitas seniluziiĝon aŭ vundon.