Soifo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
La soifanta falĉilisto, oleo de la belga pentristo Charles Soubre.
Soifo de William-Adolphe Bouguereau (1886).

La soifo estas la deziro trinki likvojn, kaŭzita de la baza instinkto de homojanimaloj al trinkado. Estas esenca mekanismo de regulado de la enhavo de akvo en la korpo kaj unu de la unuaj simptomoj de dehidratiĝo. Ĝi okazas pro manko de hidratiĝo o pro pliiĝo de la koncentriteco de mineralaj saloj.

Se la volumeno de akvo de la korpo malaltiĝas el ia sojlo, aŭ la koncentriteco osmoza estas tro alta, la cerbo kondukas al soifo. Se la dehidratiĝo pluas, povas okazi granda kvanto de problemoj; plej ofte asociaj kun problemoj neŭrologiajrenaj.

Laŭ PIV en dua signifo kaj kiel metaforo soifo povas rilati al forta deziro pri io ajn, ne nepre al trinkado.[1]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. [1] Alirita la 2an de Januaro de 2017.

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

  • Fish LC, Minaker, KL, Rowe JW. Altered thirst threshold during hypertonic stress in aging man. Gerontologist 1985;25:A1189.
  • Ferry M, Hininger-Favier I, Sidobre B and Mathey MF. Food and fluid intake of the SENECA population residing in Romans, France. J. Nutr. Health Aging. 2001;5:235-7.
  • Haveman-Nies A, de Groot LC and Van Staveren WA. Fluid intake of elderly Europeans. J. Nutr. Health Aging. 1997;1:151-5.
  • Volkert D, Kreuel K, Stehle P. Fluid intake of community-living, independent elderly in Germany - a nationwide, representative study. J Nutr Health Aging. 2005;9:305-9.