Solanillos del Extremo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Solanillos del Extremo
Solanillos del Extremo, Guadalajara, España, 2017-01-03, DD 14.jpg

Blazono

Blazono
Administrado
Lando Hispanio
Regiono Kastilio-Manĉo
Provinco Gvadalaĥaro
Poŝtkodo 19... [+]
Retpaĝaro []
Politiko
Urbestro Julio Santos Letón
Demografio
Loĝantaro 96  (2018) [+]
Loĝdenso 2 76 loĝ./km²
Geografio
Geografia situo 40° 45′ N, 2° 42′ U40.7509826-2.6980205Koordinatoj: 40° 45′ N, 2° 42′ U [+]
Alto 996 m [+]
Areo 34 83 km²
Situo de Solanillos del Extremo
Alia projekto
Commons-logo.svg Vikimedia Komunejo Solanillos del Extremo [+]
Information icon.svg
vdr
Situo de la Provinco Gvadalaĥaro en Hispanio.

Solanillos del Extremo estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.

Loĝantoj[redakti | redakti fonton]

La censita loĝantaro en 2016 estis de 96 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,76 loĝ/km².

Situo[redakti | redakti fonton]

Solanillos del Extremo situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarkodistrikto Alkario en la centro de la Provinco Gvadalaĥaro; je 50 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 34,83 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 56' N, 6º 37' Ok. Ĝi estas mezvoje inter Brihuega kaj Cifuentes.

Limas kun la municipaj teritorioj de Henche, Cifuentes, Masegoso de Tajuña, Valderrebollo kaj Brihuega.[1]

Historio[redakti | redakti fonton]

Solanillos del Extremo Guadalajara - Mapa municipal.svg

Solanillos del Extremo apartenis al la teritorio de Atienza en la periodo de reloĝado post la Reconquista, formante la sudan pinton extremo de tiu teritorio.

En 1478 ĝi formis parton de la grafa senjorlando de la familio Silva, grafoj de Cifuentes, kaj poste pasis tra familiaj ligoj al la familioj de la dukoj de Pastrana, kaj poste de la Duklando de Infantado.

Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 2,289 loĝantoj en 1950 al 96, tio estis oni perdis pli ol 300 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Solanillos del Extremo, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Solanillos del Extremo kie oni falis al la nunaj 96.

Ekonomio[redakti | redakti fonton]

Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.

Bildaro[redakti | redakti fonton]

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Mapa Topográfico Nacional . MTN50. Hoja 512 (22-20). Serie digital. 1a eldono 2003. (Madrid: Instituto Geográfico Nacional)

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]