Triptiko: Malsamoj inter versioj

Salti al navigilo Salti al serĉilo
896 bitokojn aldonis ,  antaŭ 4 jaroj
Triptiko en Esperanto
Neniu resumo de redakto
(Triptiko en Esperanto)
Laŭ [[Francisko Azorín]] '''triptiko''' estas ''Bildo tripanela; pentraĵo trifaldebla, foje uzata kiel retablo. Triptikoj -aŭ diptikoj, aŭ poliptikoj, laŭ la nombro de folioj- estis nomataj la unuaj libroj aŭ albumoj de la antikvaj grekoj k. romanoj: la folioj -skribotabuletoj- estis el ligno, metalo aŭ eburo, flanke kunligitaj per ŝnuro aŭ ĉarniroj''<ref>[[Francisko Azorín]], arkitekto, [[Universala Terminologio de la Arkitekturo]] (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 204.</ref> Li indikas [[etimologio]]n el la greka ''triptikos'', el ''trais + ptikos'' (tri faldoj), kaj de tie la latina ''triptychus''. Kaj li aldonas la terminon ''polikliniko''.<ref>Azorín, samloke.</ref>
 
== NotojTriptiko en Esperanto ==
Brusela skulptisto, sinjoro Devaert, faris triptikon kun vortoj en Esperanto<ref>Noto : Kvankam ne parolante Esperanton, la artisto konscie uzis Esperanton kiel "internacia lingvo, kiu permesas dialogon kaj interpopolan komprenemon, rekonante kaj respektante la diversajn kulturojn" (laŭ vortumo de la artisto mem).</ref> kun aludoj al diversaj religioj kaj filozofioj. Kiam la triptiko estas fermita, oni legas la nekompletan frazon "Mi estas la pordode la senfina..." kaj kiam ĝi malfermiĝas, aperas la solvo per la lasta vorto : "AMO". La artaĵo simbolas la universalan amon kaj toleremon kaj ĝiaj uzitaj lignospecoj devenas de la kvar anguloj de la mondo : la cipreso, pinarbo kaj cedro estas krome bibliaj arboj. <ref>M. Demonty, Brusela [[skulptisto]] uzas Esperanton, Aktuala, p. 10-11, junio 1995, Reĝa Brusela Esperantista Grupo. </ref>
 
== Notoj kaj referencoj ==
{{referencoj}}
<br clear=all>

Navigada menuo