Itala kontraŭnazia rezistmovado: Malsamoj inter versioj

Salti al navigilo Salti al serĉilo
sen resumo de redaktoj
La '''Itala kontraŭnazia rezistmovado''' (en [[itala]]: ''Resistenza italiana'' aŭ simple ''la Resistenza'') estas [[terminego]] por italaj Rezistomovado|rezistogrupoj dum la [[Dua Mondmilito]]. Ĝi opoziciis al fortoj de [[Nazia Germanio]] same kiel de ties [[Marioneta ŝtato|pup-ŝtata]] loka reĝimo, nome la [[Itala Sociala Respubliko]], post la de Germanio milita okupacio de [[Italio]] okazinta inter septembro 1943 kj aprilo 1945. La movado kiu stariĝis inter italoj de diversaj sociaj klasoj kaj ideologioj estis konata ankaŭ kiel '''Itala rezistado''' kaj kiel '''Italaj partizanoj''' (''partigiani'' [partiĴAni] en itala), kaj la terura konflikto kie ili partoprenis estas referencita kiel '''Itala Liberiga Milito''' alude al la [[Kampanjo de Italio]] kontraŭ la [[Akso Romo-Berlino-Tokio]] aŭ kiel '''Itala Enlanda Milito''' (reference specife al la konflikto kontraŭ la [[Faŝisma Italio|italaj faŝistoj]]). La moderna [[Itala Respubliko]] estis teorie deklarita kiel fondita sur la lukto de la rezistado.
{{redaktata|Kani}}
==Partizanoj==
La itala militoficiro Rodolfo Graziani ĉirkaŭkalkulis je 70,000-80,000 maje 1944.<ref name=RMG>{{cite book|title=Mussolini: The Last 600 Days of Il Duce |first=Roger |last=Moseley |year=2004 |place=Taylor Trade Publishing}}</ref> Ĉirkaŭ 41% in the Garibaldi Brigades and 29% were Actionists of the ''Giustizia e Libertà'' Brigades.<ref name=JIG>{{cite book|title=Die Juden und der Widerstand gegen den Faschismus in Italien: 1943 - 1945 |first=Silvano |last=Longhi |year=2010 |place=Berlin}}</ref> One of the strongest units, the 8th Garibaldi Brigade, had 8,050 men (450 without arms) and operated in the [[Romagna]] area.<ref name=RMG/> The CLN mostly operated in the [[Alps|Alpine]] area, [[Apennine Mountains|Apennine]] area and [[Po Valley]] of the [[Italian Social Republic|RSI]], and also in the German [[Operational Zone of the Adriatic Littoral|''OZAK'']] (the area northeast of the north end of the [[Adriatic Sea]]) and ''[[OZAV]]'' (Trentino and South Tyrol) zones.<ref name=RMG/> Its losses amounted to 16,000 killed, wounded or captured between September 1943 and May 1944.<ref name=RMG/> On 15 June 1944, the General Staff of the ''[[Esercito Nazionale Repubblicano]]'' estimated that the partisan forces amounted to some 82,000 men, of whom about 25,000 operated in [[Piedmont]], 14,200 in [[Liguria]], 16,000 in the [[Julian March]], 17,000 in [[Tuscany]] and [[Emilia-Romagna]], 5,600 in [[Veneto]], and 5,000 in [[Lombardy]].<ref>Roberto Battaglia, ''Storia della Resistenza italiana'', pp. 336-339.</ref> Their ranks were gradually increased by the influx of young men escaping the Italian Social Republic's draft, as well as from deserters from the RSI armed forces.<ref>Giuseppe Fioravanzo, ''La Marina dall'8 settembre 1943 alla fine del conflitto'', p. 433.</ref> By August 1944, the number of partisans had grown to 100,000, and it escalated to more than 250,000 with the final insurrection in April 1945.<ref>[https://books.google.it/books?id=4XqXnuKJphsC&pg=PA77 ''Resistenzialismo versus resistenza'']</ref> The Italian resistance suffered 50,000 fighters killed throughout the conflict.<ref>{{cite web|url=http://www.history.com/this-day-in-history/italian-resistance-fighters-persevere |title=This Day in History — 9/6/1944 - Italian resistance fighters persevere |publisher=History.com |date= |accessdate=2013-12-30}}</ref><ref>“World War II: the Encyclopedia of the War Years, 1941-1945” p. 360</ref>
 
==Vidu ankaŭ==
* [[Rezistado dum la Dua Mondmilito]]
166 526

redaktoj

Navigada menuo