Rainer Maria Rilke: Malsamoj inter versioj

Salti al navigilo Salti al serĉilo
Neniu ŝanĝo en grandeco ,  antaŭ 6 monatoj
ortografio
(ortografio)
 
Post la publikigo de la [[romano]] la verkiston trafis profunda [[krizo]], kiu daŭris ĝis [[1922]] kaj interrompiĝis nur per la verkado de la ''DuinajElegioj'' . Tiu ĉi poemciklo ŝuldas sian nomon al la restado de Rilke en la kastelo Duino ( apud [[Triesto|Triesto)]] de grafino [[Marie von Thurn und Taxis]] de oktobro [[1911]] ĝis majo [[1912]].
 
La [[Unua mondmilito|Unuan Mondmiliton]] Rilke trapasis sendamaĝe, ĉar li finfine ne devis komenci la planitaplanitan militmilitservon servo nkajkaj laboris en la [[Vieno|Viena]] militarkivo. En la jaro 1916 li post duonjara militservo povis forlasi la armeon. La tempon poste li pasigis ĉefe en [[Munkeno]] kaj en la [[Vestfalio|Vestfalia]] [[bieno]] Möckel, apartenanta al [[Hertha König]]. Tiujn jarojn karakterizis granda maltrankvilo kaj denove montriĝis la nekapablo de Rilke, vivteni proksimajn kaj konstantajn (am-)rilatojn.
 
En la jaroj [[1919]] kaj [[1920]] Rilke entreprenis plurajn prelegvojaĝojn al [[Svislando]]. Per l helpo de [[mecenato]] li finfine trovis konstantan loĝadejon en la [[kastelo]] de Muzot, en [[Veyras VS|Veyras]] apud [[Sierre]] en la [[kantono]] [[Wallis]]. Ĉi tie dum lasta intensa verkadoperiodo en la printempo de [[1922]] estiĝis la kvina ĝis deka de la ''Duinaj Elegioj'', kaj krome la poemciklo ''Sonetoj alOrfeo''.
Sennoma uzanto

Navigada menuo