Eglisau: Malsamoj inter versioj

El Vikipedio, la libera enciklopedio
[kontrolita revizio][kontrolita revizio]
Enhavo forigita Enhavo aldonita
e Eglisaŭ alinomita al Eglisau
Neniu resumo de redakto
Linio 1: Linio 1:
{{Informkesto komunumo en Svislando
{{Informkesto komunumo en Svislando
|nomo=Eglisaŭ
|nomo=Eglisau
|blazono=[[Image:Eglisau-blazon.svg|thumb|120px|center|Blazono de Eglisaŭ]]
|blazono=[[Image:Eglisau-blazon.svg|thumb|120px|center|Blazono de Eglisau]]
|bildo=[[Image:Eglisau-Stadt.jpg|thumb|285px|center|La urbeto Eglisaŭ]]
|bildo=[[Image:Eglisau-Stadt.jpg|thumb|285px|center|La urbeto Eglisau]]
|kantono=Zuriko
|kantono=Zuriko
|distrikto=[[Bülach (distrikto)|Bülach]]
|distrikto=[[Bülach (distrikto)|Bülach]]
Linio 11: Linio 11:
|poŝtkodo=8193
|poŝtkodo=8193
}}
}}
'''Eglisaŭ''' estas [[Listo de urboj en Svislando|historia urbeto]] en la [[Bülach (distrikto)|distrikto Bülach]], [[Kantono Zuriko]], [[Svislando]]. Ĝi havis 3581 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007. Al Eglisaŭ apartenas ankaŭ la municipoj ''Seglingen'' kaj ''Tössriedern''.
'''Eglisau''' estas [[Listo de urboj en Svislando|historia urbeto]] en la [[Bülach (distrikto)|distrikto Bülach]], [[Kantono Zuriko]], [[Svislando]]. Ĝi havis 3581 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007. Al Eglisau apartenas ankaŭ la municipoj ''Seglingen'' kaj ''Tössriedern''.


==Geografio==
==Geografio==
La mezempoka kerno de la urbeto Eglisaŭ situas ĉe la norda bordo de la rivero Rejno. La urba teritorio tamen troviĝas ambaŭflanke de la rivero. Eglisaŭ formas la nordan limon de la [[Zurika Unterlando]]. Ĉe la limo al la komunumo [[Freienstein-Teufen]] tute en la oriento de la rivero situas la alfluejo de la rivero [[Töss]] al [[Rejno]], ankaŭ nomita ''Tössegg''.
La mezempoka kerno de la urbeto Eglisau situas ĉe la norda bordo de la rivero Rejno. La urba teritorio tamen troviĝas ambaŭflanke de la rivero. Eglisau formas la nordan limon de la [[Zurika Unterlando]]. Ĉe la limo al la komunumo [[Freienstein-Teufen]] tute en la oriento de la rivero situas la alfluejo de la rivero [[Töss]] al [[Rejno]], ankaŭ nomita ''Tössegg''.


==Trafiko==
==Trafiko==
Eglisaŭ situas ĉe la trajnlinioj de la [[Svisaj Federaciaj Fervojoj]] de [[Zuriko]] tra [[Bülach]] al [[Ŝafhaŭzo]] kaj de [[THURBO]] de [[Vinterturo]] tra [[Embrach]], [[Bülach]] al [[Waldshut-Tiengen]]. La ponto de la [[Svisaj Federaciaj Fervojoj]], kiu transiras la tutan Rejnvalon estas tre impresa konstruaĵo kaj la rekonilo de la urbeto. Per la du trajnlinio kaj ankaŭ diversaj [[poŝtaŭto|poŝtaŭtobuslinioj]] Eglisaŭ estas bone konektita al la reto de la [[Zurika Trafik-Unio]].
Eglisau situas ĉe la trajnlinioj de la [[Svisaj Federaciaj Fervojoj]] de [[Zuriko]] tra [[Bülach]] al [[Ŝafhaŭzo]] kaj de [[THURBO]] de [[Vinterturo]] tra [[Embrach]], [[Bülach]] al [[Waldshut-Tiengen]]. La ponto de la [[Svisaj Federaciaj Fervojoj]], kiu transiras la tutan Rejnvalon estas tre impresa konstruaĵo kaj la rekonilo de la urbeto. Per la du trajnlinio kaj ankaŭ diversaj [[poŝtaŭto|poŝtaŭtobuslinioj]] Eglisau estas bone konektita al la reto de la [[Zurika Trafik-Unio]].


==Historio==
==Historio==
La plej malnova konservita dokumenta mencio datiĝas de la jaro [[893]] kun la nomo ''Seglingens Owe''. La [[mezepoka|mezepoko]] kerno de la malnova urbo ankoraŭ hodiaŭ estas bone rekonebla.
La plej malnova konservita dokumenta mencio datiĝas de la jaro [[893]] kun la nomo ''Seglingens Owe''. La [[mezepoka|mezepoko]] kerno de la malnova urbo ankoraŭ hodiaŭ estas bone rekonebla.


En la jaro [[1463]] la aŭstra [[nobelo]] ''libersinjoro Bernhard Gradner'' akiris la posedaĵon de Eglisaŭ. En la jaro [[1489]] Eglisaŭ fariĝis [[Zuriko|zurika]] [[vokto|kamparvoktejo]], kies sidejo estis la kastelo, kiu estis malkonstruita en la jaro [[1810]]. Lasta vokto en Eglisaŭ estis [[Salomon Landolt]], kiun la zurika verkisto [[Gottfried Keller]] eternigis en sia libro ''La kamparvokto de Greifensee'' [Der Landvogt von Greifensee]. Dum la epoko de la [[Helveta Respubliko]] inter [[1798]] kaj [[1803]] kaj post ties kolapso la urbeto pro ĝia strategia pozicio fariĝis la centro de la luktoj inter la aremoj de [[Napoléon Bonaparte|Napoleono]] kaj [[Aŭstrio]] kaj [[Rusio]]. Dum la napoleonaj militoj Eglisaŭ aliĝis al la [[Bülach (distrikto)|distrikto Bülach]], al kiu ĝi ankoraŭ hodiaŭ apartenas.
En la jaro [[1463]] la aŭstra [[nobelo]] ''libersinjoro Bernhard Gradner'' akiris la posedaĵon de Eglisau. En la jaro [[1489]] Eglisau fariĝis [[Zuriko|zurika]] [[vokto|kamparvoktejo]], kies sidejo estis la kastelo, kiu estis malkonstruita en la jaro [[1810]]. Lasta vokto en Eglisau estis [[Salomon Landolt]], kiun la zurika verkisto [[Gottfried Keller]] eternigis en sia libro ''La kamparvokto de Greifensee'' [Der Landvogt von Greifensee]. Dum la epoko de la [[Helveta Respubliko]] inter [[1798]] kaj [[1803]] kaj post ties kolapso la urbeto pro ĝia strategia pozicio fariĝis la centro de la luktoj inter la aremoj de [[Napoléon Bonaparte|Napoleono]] kaj [[Aŭstrio]] kaj [[Rusio]]. Dum la napoleonaj militoj Eglisau aliĝis al la [[Bülach (distrikto)|distrikto Bülach]], al kiu ĝi ankoraŭ hodiaŭ apartenas.




==Eksteraj Ligiloj==
==Eksteraj Ligiloj==
{{el}} [http://www.eglisau.ch/ Oficiala retejo de la urbeto Eglisaŭ]
{{el}} [http://www.eglisau.ch/ Oficiala retejo de la urbeto Eglisau]





Kiel registrite je 19:38, 23 nov. 2010

Eglisau
Blazono de Eglisau
La urbeto Eglisau
komunumo en Svislando
Kantono Zuriko
Distrikto Bülach
Koordinatoj  47° 34' N, 8° 31' E
Areo 9,07 km²
Alteco 355 m super marnivelo
Poŝtkodo 8193
Komunumkodo {{{kodo}}}
vdr

Eglisau estas historia urbeto en la distrikto Bülach, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 3581 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007. Al Eglisau apartenas ankaŭ la municipoj Seglingen kaj Tössriedern.

Geografio

La mezempoka kerno de la urbeto Eglisau situas ĉe la norda bordo de la rivero Rejno. La urba teritorio tamen troviĝas ambaŭflanke de la rivero. Eglisau formas la nordan limon de la Zurika Unterlando. Ĉe la limo al la komunumo Freienstein-Teufen tute en la oriento de la rivero situas la alfluejo de la rivero Töss al Rejno, ankaŭ nomita Tössegg.

Trafiko

Eglisau situas ĉe la trajnlinioj de la Svisaj Federaciaj Fervojoj de Zuriko tra Bülach al Ŝafhaŭzo kaj de THURBO de Vinterturo tra Embrach, Bülach al Waldshut-Tiengen. La ponto de la Svisaj Federaciaj Fervojoj, kiu transiras la tutan Rejnvalon estas tre impresa konstruaĵo kaj la rekonilo de la urbeto. Per la du trajnlinio kaj ankaŭ diversaj poŝtaŭtobuslinioj Eglisau estas bone konektita al la reto de la Zurika Trafik-Unio.

Historio

La plej malnova konservita dokumenta mencio datiĝas de la jaro 893 kun la nomo Seglingens Owe. La mezepoko kerno de la malnova urbo ankoraŭ hodiaŭ estas bone rekonebla.

En la jaro 1463 la aŭstra nobelo libersinjoro Bernhard Gradner akiris la posedaĵon de Eglisau. En la jaro 1489 Eglisau fariĝis zurika kamparvoktejo, kies sidejo estis la kastelo, kiu estis malkonstruita en la jaro 1810. Lasta vokto en Eglisau estis Salomon Landolt, kiun la zurika verkisto Gottfried Keller eternigis en sia libro La kamparvokto de Greifensee [Der Landvogt von Greifensee]. Dum la epoko de la Helveta Respubliko inter 1798 kaj 1803 kaj post ties kolapso la urbeto pro ĝia strategia pozicio fariĝis la centro de la luktoj inter la aremoj de Napoleono kaj Aŭstrio kaj Rusio. Dum la napoleonaj militoj Eglisau aliĝis al la distrikto Bülach, al kiu ĝi ankoraŭ hodiaŭ apartenas.


Eksteraj Ligiloj

greke Oficiala retejo de la urbeto Eglisau


Ŝablono:Bülach (distrikto)