Unuaj Libroj por Esperantistoj: Malsamoj inter versioj

El Vikipedio, la libera enciklopedio
[kontrolita revizio][kontrolita revizio]
Enhavo forigita Enhavo aldonita
Neniu resumo de redakto
Neniu resumo de redakto
Linio 12: Linio 12:
| bildo =
| bildo =
}}
}}
'''''Unuaj Libroj por Esperantistoj''''' estas libro kompilita de [[Ito Kanzi]]. Tiu ĉi eldonis ĝin en [[1973]] en [[Kioto]] ĉe [[Eldonejo Ludovikito]]. Temas pri la "Iam kompletigota plena verkaro de [[L.L. Zamenhof]]", kajero 1.
'''''Unuaj Libroj por Esperantistoj''''' estas libro kompilita de [[Ito Kanzi]]. Tiu ĉi eldonis ĝin en [[1973]] en [[Kioto]] ĉe "Eldonejo Ludovikito". Temas pri la "Iam kompletigota plena verkaro de [[L.L. Zamenhof]]", kajero 1.


==Recenzoj==
==Recenzoj==
{{Citaĵo|La klopodo rehavigi la fontojn de la lingvo estas entrepreno subteninda. Sed ĝi ne estas facila, ĉar la hodiaŭuloj bezonas klarigojn kaj komentojn. La nuna verko tial plenumas sian taskon apenaŭ duone : ĝi ne donas la [[Historio|historiajn]] kaj [[Filologio|filologiajn]] (eĉ ne [[Bibliografio|bibliografiajn]]) klarigojn nek ebligas senperan impreson pri tiuj fontoj. La prezentitaj unuaj libroj estas la Esperanta traduko de la rusa ''[[Unua Libro]]'' (parte farita de Zamenhof por la ''[[Fundamenta Krestomatio|Krestomatio]]'', kaj kompletigita en la aldono al la fotorepreso de [[Vilho Setälä|Setälä]] el [[1948]]), la ''[[Dua Libro]] de l' Lingvo Internacia'' ([[1888]]) kaj ĝia ''Aldono'' (1888). Estas konate, ke la Unua Libro varias en siaj diversaj eldonoj (R, P, F, G) zamenhofaj. Tial efika estus nur la represo de tiu kunigita kvaropo (la germana reaperis en [[1968]]) kun kompara filologia studo, kaj la ''Dua Libro'' kaj la ''Aldono'' (iam jam represita en [[1925]]) nepre estus devintaj aperi kiel fotorepreso. Eĉ malatentante tiujn teknikajn mankojn (aŭ ĉu tamen ili rezultas el [[Diletanto|diletantismo]] de la nekonata - ĉu fikcia? - editoro?) oni ne klare kaptas la celon de la verko. |novembro 1973, [[Reinhard Haupenthal]], [[Esperanto (revuo)|Esperanto]], 815 (11), p. 195}}
{{Citaĵo|La klopodo rehavigi la fontojn de la lingvo estas entrepreno subteninda. Sed ĝi ne estas facila, ĉar la hodiaŭuloj bezonas klarigojn kaj komentojn. La nuna verko tial plenumas sian taskon apenaŭ duone : ĝi ne donas la [[Historio|historiajn]] kaj [[Filologio|filologiajn]] (eĉ ne [[Bibliografio|bibliografiajn]]) klarigojn nek ebligas senperan impreson pri tiuj fontoj. La prezentitaj unuaj libroj estas la Esperanta traduko de la rusa ''[[Unua Libro]]'' (parte farita de Zamenhof por la ''[[Fundamenta Krestomatio|Krestomatio]]'', kaj kompletigita en la aldono al la fotorepreso de [[Vilho Setälä|Setälä]] el [[1948]]), la ''[[Dua Libro]] de l' Lingvo Internacia'' ([[1888]]) kaj ĝia ''Aldono'' (1888). Estas konate, ke la Unua Libro varias en siaj diversaj eldonoj (R, P, F, G) zamenhofaj. Tial efika estus nur la represo de tiu kunigita kvaropo (la germana reaperis en [[1968]]) kun kompara filologia studo, kaj la ''Dua Libro'' kaj la ''Aldono'' (iam jam represita en [[1925]]) nepre estus devintaj aperi kiel fotorepreso. Eĉ malatentante tiujn teknikajn mankojn (aŭ ĉu tamen ili rezultas el [[Diletanto|diletantismo]] de la nekonata - ĉu fikcia? - editoro?) oni ne klare kaptas la celon de la verko : ĉiuj ĝiaj tekstoj (escepte de la praekzercaro de la ''Dua Libro'') estas facile atingeblaj en la ''Krestomatio'' kaj la OV. La riproĉo pri diletantismo konfirmiĝas per legado de la diversaj postparoloj : ili havas nuran [[Felietono|felietonan]] karakteron. Mi bedaŭrus, se la projektata serio de plena verkaro de Zamenhof estus daŭrigata en la sama maniero. |novembro 1973, [[Reinhard Haupenthal]], [[Esperanto (revuo)|Esperanto]], 815 (11), p. 195}}


{{Portalo|Lingvo|Literaturo}}
{{Portalo|Lingvo|Literaturo}}

Kiel registrite je 06:22, 25 apr. 2016

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.
Unuaj Libroj por Esperantistoj
Aŭtoro Ito Kanzi
Eldonjaro 1973
Urbo Kioto
Eldoninto Eldonejo Ludovikito
Paĝoj 156
vdr

Unuaj Libroj por Esperantistoj estas libro kompilita de Ito Kanzi. Tiu ĉi eldonis ĝin en 1973 en Kioto ĉe "Eldonejo Ludovikito". Temas pri la "Iam kompletigota plena verkaro de L.L. Zamenhof", kajero 1.

Recenzoj

Citaĵo
 La klopodo rehavigi la fontojn de la lingvo estas entrepreno subteninda. Sed ĝi ne estas facila, ĉar la hodiaŭuloj bezonas klarigojn kaj komentojn. La nuna verko tial plenumas sian taskon apenaŭ duone : ĝi ne donas la historiajn kaj filologiajn (eĉ ne bibliografiajn) klarigojn nek ebligas senperan impreson pri tiuj fontoj. La prezentitaj unuaj libroj estas la Esperanta traduko de la rusa Unua Libro (parte farita de Zamenhof por la Krestomatio, kaj kompletigita en la aldono al la fotorepreso de Setälä el 1948), la Dua Libro de l' Lingvo Internacia (1888) kaj ĝia Aldono (1888). Estas konate, ke la Unua Libro varias en siaj diversaj eldonoj (R, P, F, G) zamenhofaj. Tial efika estus nur la represo de tiu kunigita kvaropo (la germana reaperis en 1968) kun kompara filologia studo, kaj la Dua Libro kaj la Aldono (iam jam represita en 1925) nepre estus devintaj aperi kiel fotorepreso. Eĉ malatentante tiujn teknikajn mankojn (aŭ ĉu tamen ili rezultas el diletantismo de la nekonata - ĉu fikcia? - editoro?) oni ne klare kaptas la celon de la verko : ĉiuj ĝiaj tekstoj (escepte de la praekzercaro de la Dua Libro) estas facile atingeblaj en la Krestomatio kaj la OV. La riproĉo pri diletantismo konfirmiĝas per legado de la diversaj postparoloj : ili havas nuran felietonan karakteron. Mi bedaŭrus, se la projektata serio de plena verkaro de Zamenhof estus daŭrigata en la sama maniero. 
— novembro 1973, Reinhard Haupenthal, Esperanto, 815 (11), p. 195