Stanislaŭ Ŝuŝkeviĉ
.svg){kind=small}
Stanislaŭ Stanislavaviĉ ŜUŜKEVIĈ (beloruse Станісла́ў Станісла́вавіч Шушке́віч, ruse Станисла́в Станисла́вович Шушке́вич; naskiĝis la 15-an de decembro 1934, mortis la 4-an de majo 2022) estis belorusa sciencisto kaj politikisto, membro de la Nacia Akademio de Sciencoj, membro de la Supera Soveto de la Respubliko Belorusio de la 12-a kaj 13-a kunveno[1] (de 1990 ĝis 1994) kaj de 1991 ĝis 1994 ties prezidanto, do la fakta unua ŝtata prezidanto de sendependa Belorusio.
Biografio
[redakti | redakti fonton]- 1934 - naskiĝis en familio de belorusa verkisto Stanislaŭ Ŝuŝkeviĉ, kiu poste estis arestita de sovetiaj aŭtoritatoj.
- 1956 - diplomiĝis el la Belorusa Ŝtata Universitato.
- 1956-1959 - Post-gradigita Instituto de Fiziko de la Akademio de Sciencoj de BSSR.
- 1959-1960 - estas malsupera scienca oficisto de la Mezlernejo de Fiziko de la Akademio de Sciencoj de BSSR.
- 1961-1967 - supera inĝeniero, inĝenierestro, estro de la laboratorio de Nuklea Fiziko de Belorusa Ŝtata Universitato.
- 1969-1971 - Vice-Gvidanto pri scienca leblro de Minska radia-teknika Instituto.
- 1971-1973 - Agado profesoro, profesoro, Agante Estro de la Fako de Nuklea Fiziko de belorusa Ŝtata Universitato.
- 1973-1990 - Estro de la Fako de Nuklea Fiziko de belorusa Ŝtata Universitato.
- 1986-1990 - Vice-Gvidanto de BŜU.
- 1990-1991 - Unua Deputito de Prezidanto de la Supera Soveto de la Respubliko Belorusio de la 12-a kunveno, estis membro de la Konstitucia Komisiono[2]..
- 1991-1994 - prezidanto de la Supera Soveto de la Respubliko de Belorusio.
- De 1994 - direktoro de la Centro de Politikaj kaj Ekonomiaj Studoj ĉe Eŭropa Humanisma Universitato (fermita somere 2004). Ĉefo de la politika partio belorusa Socia Demokratia Hramada.
Premioj
[redakti | redakti fonton]- 2010 - litova Ordono de la Granda Vitaŭto[3].
- 2009 - Doktoriĝo honoris causa de Lublina Katolika Universitato Papo Johano Paŭlo la 2-a[4]
- 2007 - Premio de Jan Navak-Jazjarski [5]
Aliaj informoj
[redakti | redakti fonton]Post la publikigado de libro de Norman Mailer "La historio de Oswald. Usona Secreto" oni sciis ke Ŝuŝkeviĉ laboris por radioaparata fabriko kaj instruis la rusan lingvon al la probabla murdisto de usona prezidanto John Fitzgerald Kennedy, Lee Harvey Oswald.
En aprilo 1992, la centra balota komisiono adoptis la konkludon de la referendumo. Je tiu tempo nur pasis kunsido de la Supera Soveto, kiu bezonis nur fiksi daton por la referendumo. Stanislaŭ Ŝuŝkeviĉ solvis la kunsidon kaj la Superan Soveton por ses monatoj ne pluigeblaj. La referendumo estis malpermesita.
Notoj kaj faktoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ kalkulante la unuajn leĝdonajn asembleojn de sendependa Belorusio kiel rekta daŭrigo de la antaŭa Supera Soveto de la komunisma Belorusa SSR instalita de Sovetunio
- ↑ Постановление Верховного Совета Республики Беларусь от 20 июля 1990 г. №166-XII «Об избрании Конституционной комиссии» Arkivigite je 2018-03-27 per la retarkivo Wayback Machine ruse
- ↑ Станіслава Шушкевіча ўзнагародзілі Ордэнам Вітаўта Вялікага // Наша Ніва, 22 чэрвеня 2010
- ↑ Pola radio: artikolo Trzej prezydenci odebrali doktoraty honoris causa KUL de la 1-a de julio 2009
- ↑ Laureaci Nagrody Arkivigite je 2016-03-07 per la retarkivo Wayback Machine // Nagroda Jana Nowaka-Jeziorańskiego