Stanislaŭ Ŝuŝkeviĉ

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Stanislaŭ Ŝuŝkeviĉ
Станіслаў Шушкевіч
Supreme Soviet of Belarus
Šuškievič bchd.jpg
Persona informo
Станіслаў Станіслававіч Шушкевіч
Naskiĝo 15-an de decembro 1934 (1934-12-15)
en Minsko
Morto 3-an de majo 2022 (2022-05-03) (87-jara)
en Minsko
Mortis pro COVID-19 [#]
Tombo Nothern cemetery [#]
Religio Katolika
Lingvoj rusabelorusapola [#]
Ŝtataneco SovetunioBelorusio [#]
Alma mater Q55385873 • Belorusia Ŝtata Universitato [#]
Partio Belorusa Socia Demokratia Hramada
Subskribo Stanislaŭ Ŝuŝkeviĉ
Familio
Patro Stanislav Petrovich Shushkievich [#]
Patrino Helena Romanowska [#]
Infanoj 2
Profesio
Okupo politikistoinĝeniero • nuklea fizikisto • universitata instruisto [#]
Laborkampo nuklea fizikopolitikofiziko [#]
COA Belorussian SSR.png Estro de la Supera Soveto de BSSR
Dum 4-a de septembro 199119-a de septembro 1991
Antaŭulo Mikalaj Dzemancej
Sekvanto Afiŝo aboliciita
Coat of arms of Belarus (1991–1995).svg 1-a Estro de la Supera Soveto de Respubliko de Belorusio
Dum 19-a de septembro 199126-a de januaro 1994
Sekvanto Meĉislaŭ Hrib
[#] Fonto: Vikidatumoj
Wikidata-logo.svg
Information icon.svg
vdr

Stanislaŭ Stanislavaviĉ ŜUŜKEVIĈ (beloruse Станісла́ў Станісла́вавіч Шушке́віч, ruse Станисла́в Станисла́вович Шушке́вич; naskiĝis la 15-an de decembro 1934, mortis la 4-an de majo 2022) estis belorusa sciencisto kaj politikisto, membro de la Supera Soveto de la Respubliko de Belorusio de la 12-a kaj 13-a kunveno, membro de la Nacia Akademio de Sciencoj, la unua prezidento[Dubinda teksto] de Sendependa Belorusio.

Biografio[redakti | redakti fonton]

  • 1934 - naskiĝis en familio de belorusa verkisto Stanislaŭ Ŝuŝkeviĉ, kiu poste estis arestita de sovetiaj aŭtoritatoj.
  • 1956 - diplomiĝis el la Belorusa Ŝtata Universitato.
  • 1956-1959 - Post-gradigita Instituto de Fiziko de la Akademio de Sciencoj de BSSR.
  • 1959-1960 - estas malsupera scienca oficisto de la Mezlernejo de Fizikode la Akademio de Sciencoj de BSSR.
  • 1961-1967 - supera inĝeniero, inĝenierestro, estro de la laboratorio de Nuklea Fiziko de Belorusa Ŝtata Universitato.
  • 1969-1971 - Vice-Gvidanto pri scienca leblro de Minska radia-teknika Instituto.
  • 1971-1973 - Agado profesoro, profesoro, Agante Estro de la Fako de Nuklea Fiziko de belorusa Ŝtata Universitato.
  • 1973-1990 - Estro de la Fako de Nuklea Fiziko de belorusa Ŝtata Universitato.
  • 1986-1990 - Vice-Gvidanto de BŜU.
  • 1990-1991 - Unua Deputito de Prezidanto de la Supera Soveto de la Respubliko de Belorusio de la 12ŭa kunveno, estis membro de la Konstitucia Komisiono[1]..
  • 1991-1994 - prezidanto de la Supera Soveto de la Respubliko de Belorusio.
  • De 1994 - direktoro de la Centro de Politikaj kaj Ekonomiaj Studoj ĉe Eŭropa Humanizma Universitato (fermita somere 2004). Ĉefo de la belorusa Socia Demokratia Hramada.

Premioj[redakti | redakti fonton]

  • 2010 - litova Ordono de la Granda Vitauto[2].
  • 2009 - Doktoriĝo honoris causa de Lublina Katolika Universitato Papo Johano Paŭlo la 2-a[3]
  • 2007 - Premio de Jan Navak-Jazjarski [4]

Aliaj informoj[redakti | redakti fonton]

Post la publikigado de libro de Norman Mailer "La historio de Oswald. Usona Secreto" oni sciis ke Ŝuŝkeviĉ laboris por radioaparata fabriko kaj instruis la rusan lingvon al la probabla murdisto de usona prezidanto John Fitzgerald Kennedy, Lee Harvey Oswald.

En aprilo 1992, la centra balota komisio adoptis la konkludon de la referendumo. Je tiu tempo nur pasis kunsido de la Supera Soveto, kiu bezonis nur fiksi daton por la referendumo. Stanislaŭ Ŝuŝkeviĉ solvis la kunsidon kaj la Superan Soveton por ses monatoj ne pluigeblaj. La referendumo estis malpermesita.

Notoj kaj faktoj[redakti | redakti fonton]