Stilpono

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Stilpono
Stilpo Nuremberg Chronicle.jpg
Persona informo
Naskiĝo
en Megara
Morto 1-an de decembro 2008 (2008-12-01)
Lingvoj antikva greka
Okupo
Okupo filozofo
Wikidata-logo.svg
Information icon.svg
vdr

Stilpono (en la greka : Στίλπων; 360 - ‏ 280 a.K.), filozofo greka.

Biografio[redakti | redakti fonton]

Stilpono naskiĝis en la urbo Megara proksime de Ateno. Li komencis siajn studojn en Likiaon de Teofrasto, sed baldaŭ iris studi filozofion ĉe Feskileso (frato de la filozofo Kerteso de Tebo) kaj de Diogeno, la cinika, de Sinop. Estas kredo, ke li ankaŭ studis kun Eŭklido. Ĉirkaŭ 320 a.K. li komencis instrui en Ateno, kaj li havis multajn disĉiplojn, inkluzive Nikarta, kiu estis lia amanto. Stilpono estis konata tra antikva Grekio kiel bonega parolanto, kiu alfrontis aliajn parolantojn kun granda sukceso. Iuj diras, ke li alfrontis Diodorus Kronos en la kortego de Ptolemeo la 1-a, reĝo de Egiptio. Laŭ alia versio, li ne obeis la peton de ĉi tiu reĝo, kiu volis gastigi lin en sia kortego en Aleksandrio.

Kiam Demetrio la 1-a Poliorketes konkeris grekajn grandurbojn, inkluzive de Magara, li serĉis kompensi Stilponon pro liaj perdoj. Stilpono rifuzis, dirante, ke lia sola havaĵo estas scio, kaj ke ĉi tiu havaĵo ne estis forprenita de li.

Laŭ Plutarko, Stilpono estis plaĉmaniera viro, kiu havis multajn amikojn. Li estis tre estimata ne nur tra Grekio sed ankaŭ en la kortegoj de reĝoj, kiuj serĉis lian kompanion. Laŭ Cicerono, Stilpono havis inklinon al vino kaj virinoj, sed li superis ĉi tiun tendecon per studoj. Tamen iuj diras, ke li akcelis sian morton trinkante vinon.

Lia ismo[redakti | redakti fonton]

El ĉiuj verkoj de Stilpono, nenio travivis, sed oni scias, ke li traktis ĉefe la teorion de logiko kaj dialektiko. Lia filozofia instruado estis proksima al tiu de la stoika skolo kaj la skolo de la cinikuloj. Koncerne la purecon de virtoj kaj la kontentecon kun malmulto, li opiniis, ke estas al la saĝulo ne nur venki siajn problemojn, sed ankaŭ ne senti ilin kaj tute ne esti influata de ili. Tiel farante, liaj instruoj estis tre proksimaj al tiuj de la cinikuloj.

Seneko skribis en sia libro "Leteroj de Moralo":

Post kiam Stilpono eskapis de la fajro en sia hejmurbo, kie li perdis sian edzinon, infanojn kaj ĉiujn siajn posedaĵojn, Demetrio la 1-a Poliorketes, kiu vidis neniun timon sur sia vizaĝo malgraŭ la vasta detruo, demandis lin, ĉu li ne suferis perdon. Ne, ĉar dank 'al Dio, li respondis, li ankoraŭ ne perdis ion propran.

Eksteraj ligoj[redakti | redakti fonton]