Suborbita flugo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Kanonkuglo de Newton.

Suborbita flugo estas tiu flugo realigita je cent km de alto aŭ plie, sed dum kiu oni ne ĉirkaŭas la Teron totale.[1]

Strikte dirite, la suborbitaj flugoj estas konsiderataj spacaj flugoj pro la fakto ke oni lasas la teran atmosferon, kies limo estis konvencie situa je cent km de alto.

Tiukadre, la unua suborbita flugo konata fare de artefakto konstruita de homo estis la german misilo raketo V2 konstruita en 1941 dum la entreprenoj de Nazia Germanio kiel militarmilo en la Dua Mondmilito ĉefe kontraŭ Anglio. La unua suborbita flugo ŝoforita de persono estis farita de la soveta kosmonaŭto Juri Gagarin) la 12-an de Aprilo, 1961, per la kosmoŝipo Vostok 1 kun daŭro de nur dek kvin minutoj, sed sufiĉe por ke Sovetunio venku al Usono en la tiama spackonkurenco.

Aliflanke, la unua flugo kiel vojaĝo de kosmoturismo estis ankaŭ suborbita, nome la SpaceShipOne, en la 4-a de Oktobro 2004.[1]

Alia opinio estas ke suborbita flugo ne estas vera spaca vojaĝo, kaj tiel la agado de Gagarin estus superita de John Glenn.[2]

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. 1,0 1,1 Juan Pons, «Comienza la era del turismo espacial», n.º 269 de Avión Revue, Motor Press Ibérica, Madrido, novembro 2004
  2. Carl Sagan, El mundo y sus demonios, Editorial Planeta, Barcelona, 1997, ISBN 84-08-02043-9