Surao

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
La unua surao de la Korano.

La nocio surao (arabe: سورة) signifas eron de la Korano, de la sankta skribo de la islamo. La Korano konsistas el 114 suraoj, ĉiuj kun apartaj nomoj. La Korano enhavas 6228 versojn (ajahoj).

Suraoj[redakti | redakti fonton]

Surao Ta-Ha (ˈ|t|ɑː|ˈ|h|ɑː; en araba سورة طه, Sūratu Ṭā-Hā) estas la 20a surao (ĉapitro) de Korano kun 135 ajat (versoj). Ĝi nomiĝas "Ta-Ha" ĉar la surao ekas per la arabaj literoj طه. Ĝi estas mekka surao, el la dua Mekka periodo.[1] La ĉefa temo de la surao estas ĉirkaŭ la ekzisto de Dio. Ĝi pritraktas tiun temon tra historioj pri Moseo kaj Adamo.[2]

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Ernst, Carl W. How to Read the Qurʼan: A New Guide, kun Select Translations. Chapel Hill: University of North Carolina, 2011.
  2. Haleem, Abdel. The Qur'an. New York: Oxford UP, 2010.