The Golden Girls

El Vikipedio, la libera enciklopedio
The Golden Girls
televida serio
Originala titolo The Golden Girls
Originala lingvo angla lingvo
Origina lando Usono
Ĝenro American television sitcom, situacia komedio
Reĝisoro Terry Hughes
Aktoroj Bea Arthur • Betty White • Rue McClanahan • Estelle Getty
Muziko de George Tipton
Amplekso
Sezonoj 7
Epizodoj 180
Daŭro sen reklamoj 25
Elsendo
Elsendita 14 sep. 1985 – 9 maj. 1992
Eksteraj ligiloj
ĉe IMDb
vdr

La Oraj Knabinoj (angla: The Golden Girls ) estis usona seria komedio kiu elsendiĝis sur la NBC televida-reto inter la jaroj 1985 ĝis 1992, kaj traktis la vivojn de kvar maljunaj virinoj kiuj dividas domon en Miamo, Florido. La serio gajnis du Premiojn Emmy kaj tri Premiojn Oraj Globoj. Ĉiuj kvar stelulinoj de la serio gajnis Premio Emmy kaj plurajn premiajn nomumojn por sia rolo.

Fono[redakti | redakti fonton]

Komence de la serio, tri pli maljunaj virinoj dividas domon en Miamo. La posedanto de la domo estas la vidvino Blanche Devro (Rue McClanahan), kaj al ŝi aliĝis la vidvino Rose Neyland (Betty White) kaj la eksedziĝinta Dorothy Zbornik (Beatrice Arthur), kiuj respondis al la "ĉambro por luo" anonco ke Blanche. kiu estis afiŝita sur la anonctabulo en la najbara nutraĵvendejo. En la pilota epizodo, samseksema kuiristo nomita Coco ankaŭ vivis kun ili, sed lia rolulo estis forigita kaj ne aperis en la resto de la serio. Al la tri virinoj ankaŭ aliĝas Sophia Petrillo ( Estelle Getty ), la patrino de Dorothy, post kiam la flegejo kie ŝi vivis forbrulis.

La rolul(in)oj[redakti | redakti fonton]

Estelle Getty estis pli juna ol kaj Beatrice Arthur (de 14 monatoj) kaj Betty White (de 18 monatoj), kvankam ŝi rolis kiel la pli maljuna patrino de Beatrice. Getty estis ekipita per dikaj okulvitroj kaj peruko el blanka hararo por igi ŝin aspekti pli maljuna. Roe McClanahan estis preskaŭ 12 jarojn pli juna ol la resto de ŝiaj amikoj en la serio.

Origine, McClanahan aktoris en la rolo de Rozo kaj White en la rolo de Blanche, sed ambaŭ sentis ke la roluloj en kiuj ili rolis estis tro similaj al la roluloj kiujn ili rolis en la pasinteco, kaj en provo eviti tipkastandon, ili petis ŝanĝi rolojn inter ili.

Gastaj aperoj[redakti | redakti fonton]

La serio estis plena de gastadoj de famaj aktoroj, el kiuj kelkaj nur komencis siajn karierojn kiam ili aperis en la serio. La plej elstaraj el ili estis: Don Amici, Sonny Bono, George Clooney, Robert Culp, Robbie Dee, Peter Graves, Merv Griffin, Bob Hope, Julio Iglesias, Mario Lopez, Martin Moll, Leslie Nielsen, Jerry Auerbach, Burt Reynolds, Debbie Reynolds, Mickey Rooney, Harry Shearer, Jeffrey Tambor, Dick Van Dyke kaj la reĝisoro Quentin Tarantino, kiu aperis en unu el la epizodoj kiel imitisto de Elvis Presley.

Epizoda strukturo[redakti | redakti fonton]

Multaj el la epizodoj de la serio havis similan strukturon: unu aŭ du el la kvar knabinoj renkontis problemon aŭ konflikton, kutime rilatitan al aliaj familianoj, viroj aŭ etika dilemo. En iu momento dum la epizodo, ĉiuj knabinoj kunvenis ĉirkaŭ la kuireja tablo kaj parolis pri la problemo, kutime dum manĝado de fromaĝkuko aŭ iun alian deserton. Unu el la aliaj knabinoj rakontis rakonton el ŝia vivo, kiu estis iel rilatita al la problemo (kvankam Rozo foje rakontis senrilatajn sensencaĵojn, kaj Sofio kutimis rakonti elpensitajn rakontojn). Sofio ĉiam komencis siajn rakontojn per la frazo: "Imagu ĝin", kaj tiam indikis la lokon kaj la jaron en kiuj la rakonto okazis (preskaŭ ĉiam temis pri Sicilio, kaj la jaro 1922 ). La rakontoj de Blanche temis kutime pri ŝiaj romantikaj aferoj aŭ ŝiaj infanjaroj en la sudaj ŝtatoj, dum la rakontoj de Rose kutime traktis la tempon kiam ŝi vivis en Minesoto. Antaŭ la fino de la epizodo la problemo aŭ konflikto estis solvita.

Kelkaj el la epizodoj enhavis retromemorojn de la knabinoj, al sekcioj de antaŭaj epizodoj aŭ al okazaĵoj kiuj okazis antaŭ la komenco de la serio. En multaj el la retromemoroj, Sophia estis vidita vivi en Broklino kun sia edzo Sal, kiam Estelle Getty aperis ĉe ilia hejmo sen la kutima peruko, kaj aspektis multe pli juna. En kontrasto, Beatrice Arthur ne rolis kiel Dorothy en retromemoroj de la pasinteco. Juna Dorothy estis rolita fare de aktorino Lini Green en la retromemoroj, dum Arthur rolis kiel la patrino de Sofio, Eleanor.

Ricevo[redakti | redakti fonton]

La serio furoris jam en sia unua sezono. Ĝi estis elsendita dum la spektakla pinttempo je sabatoj, iĝis la ankro de la NBC-reto kaj regule ricevis la plej altajn rangigojn inter la serioj kiuj estis elsenditaj en sia temponiĉo.

La serio foje kaŭzis polemikon, pro la fakto ke ĝiaj ĉeffiguroj estis kvar maljunulinoj, fraŭlaj ​​virinoj kiuj vivis kune, sed daŭre estis sekse aktivaj, kaj parolis sufiĉe multe inter si pri ilia seksa vivo. Ili ankaŭ estis ĝisdatigitaj en la popola kulturo. Sufiĉe malakraj deklaroj kaj seksaj insinuoj okazis ofte en la serio. La kreintoj de la serio ne evitis trakti seriozajn kaj foje polemikajn temojn kiel ekzemple la frato de Blanche eliranta el la ŝranko, sekura seksumado, aĝismo, seksismo, organdonaco, hejma perforto, patologia hazardludo, artefarita fekundigo, bestaj rajtoj kaj frenezo. En kontestata epizodo, Rozo estis testita pri aidoso, jarojn post ricevo de sangotransfuzo kiu ne estis testita.

En ĝiaj unuaj ses sezonoj, la serio estis vicigita kiel unu el la 10 plej observitaj serioj en Usono.

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • Colucci, Jim. (2016) Golden Girls Forever: An Unauthorized Look Behind the Lanai. Nov-Jorko: Harper Collins. ISBN 978-0-06-242290-3.
  • White, Betty. (2010) Here We Go Again: My Life in Television. Nov-Jorko: Scribner. ISBN 978-1-4516-1369-8.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]