Tibeta spanielo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Pix.gif Tibeta spanielo Dog.svg
Tibeta spanielo
FCI-norma nr-o 231
Deveno:

Tibeto[1]

Patronato:

Unuiĝinta Reĝlando Unuiĝinta Reĝlando

Postkola alto:

25 cm

Pezo:

4-7 kg

Listo de hundrasoj
v  d  r
Information icon.svg

Tibeta spanieloTibio estas raso aŭ speco de difinitaj, malgrandaj, inteligentaj hundoj originantaj dum 2 500 jaroj antaŭe en la himalajaj montoj de Tibeto. Ili havas saman devenon de la pekina hundo, japana ĉin, ŝih cu, lasaa apso, tibeta teriero kaj pug.[2][3]

Ĉi tiu raso ne estas vera spanielo; ĝia reproduktado kaj rolo malsamas sufiĉe iomete. (Spanieloj estas ĉashundoj). La spanielnomon eble ricevis pro sia simileco al la portita-falintaj kareshundaj versioj de la ĉasspanieloj, kiel ekzemple la Cavalier King Charles Spaniel.[4]

La tibetaj spanieloj ankaŭ estas nomataj "Simkhyi", kio signifas domhundon, ĉambrohundon aŭ eĉ dormoĉambrohundon. Ili estas la hundo de plej alta ordo kaj estas konservitaj kiel Lamaj hundoj aŭ kun aristokratoj[5][6].

Priskribo[redakti | redakti fonton]

Aspekto[redakti | redakti fonton]

"Parti sable Tibetan Spaniel"
Partkolora tibeta spanielo

Tibeta spanielo havas kupolhavan kapon kiu estas malgranda, en komparo al la korpo. Ĝi havas mallongan malakran muzelon liberan de sulkoj. Dentoj renkontas en subpafo aŭ ebenigas mordon. La nazo estas nigra. La okuloj estas mezaj sed en harmonio kun la vizaĝo kaj estas rezervitaj larĝe, tiuj estas ovalaj laŭ formo. Tibeta spanielo ne havas ekstran haŭton ĉirkaŭ la okuloj; tio helpas rakonti la specion krom la Pekina hundo. La oreloj pendas laŭ ambaŭ flankoj de la kapo al vangonivelo kaj estas plumumis kun v-formo. La kolo estas kovrita per kolhararo de hararo, kiu estas pli videbla en la masklo de la specio. La antaŭaj piedoj de tibeta spanielo estas malgranda riverencis kaj la piedoj estas "lepor-similaj". Tiu hundo havas grandan plumitan voston kiu estas metita alte kaj estas portita ilia dorso. La mantelo estas silkeca duobla mantelo kuŝanta apartamento kaj estas mallonga kaj glata en la vizaĝo kaj gambofrontoj; ĝi estas meza en longo sur la korpo; ĝi havas plumuman sur la oreloj, piedfingroj kaj vosto[7].

Tibetaj spanieloj venas en ĉiuj koloroj kaj estu solidaj, ombris kaj plurkolora. Koloroj kiuj vidiĝas estas ruĝaj, cervido, oro, blanka, kremo, nigra kaj sunbruno, kaj parti. Ofte ekzistas blankaj markaĵoj sur la piedoj. De AKC-rasnormo, tiu specio kreskas al proksimume 10 in (25 cm) ĉe la ŝultro, kaj la pezo estas 9-15 funt. (4.1-6.8 kg). Iomete pli grandaj tibetaj spanieloj ofte povas esti trovitaj ekster la spektakloringo.

Temperamento[redakti | redakti fonton]

Tibetan spaniel 3 Narva CACIB 2014.JPG

Ekstreme inteligenta, tibeta spanielo estas unu el la plej katecaj hundaj specioj. Ilia favoratŝatokupo rigardas la fenestron ĉe la mondo. Ili grimpos sur la sofon, tablon, telerbretaron, ktp., por vidi kio iras sur eksteran flankon. En la sama tempo, ili estas tre amaj kaj ofte salutas siajn posedantojn per saltado en sian rondiron kaj lekado de sia vizaĝo[8].

Tibetaj spanieloj estas socia specio kiu bezonas regulan kontakton kun iliaj homoj. Ili ne respondas bone al estadoj lasitaj solaj dum longa tempo. Estinte evoluigita kiel kunulhundo fare de tibetaj monaĥoj ili estas emociaj kaj kompataj al la bezonoj de siaj posedantoj.

Estas grave socianigi tibioj en frua aĝo al gamo da homoj kaj situacioj. Ili estas protektaj de sia familio. Eĉ post socianiĝo, ili estas tipe nealireblaj kun fremduloj. Se mirigite aŭ maltrankvila, Tibie esprimos ilian malfidon kun laŭta alarmbojado[9].

Dum tute dediĉite al iliaj familianoj, Tibioj estas tre sendependa kun emo malaperi kaj esplori prefere ol veni kiam vokite. Tiu kvalito - difinita, sendependa, kaj atentema - estas la norma temperamento postulita per kaj la AKC- kaj FCI rasnormoj[10].

Historio[redakti | redakti fonton]

Tibeto[redakti | redakti fonton]

Foto de tibetaj spanieloj - 1899

Malgrandaj monaĥejhundoj, opiniitaj esti fruaj reprezentantoj de la tibeta spanielo, lojale malantaŭis siaj Lama-majstroj kaj estis rigarditaj kiel "malmultleonoj" pro sia simileco al la ĉinaj kuratorleonoj kiuj donis al ili grandan valoron kaj prestiĝon. La praktiko de sendado de la hundoj kiel donacoj al la palacoj de Ĉinio kaj aliaj budhanaj landoj kreskis signife, kaj pli da "leonhundoj" estis prezentitaj reen al Tibeto, daŭrante ĝis same malfrue kiel 1908. Kiel rezulto de interŝanĝoj de tibetaj spanieloj inter palacoj kaj monaĥejoj, la hundraso havas supozeble oftajn prapatrojn kun orientaj rasoj kiel ekzemple la japana mentono kaj la pekina hundo[11].

Ne nur estis la tibeta spanielo aprezita kiel dorlotbesto kaj kunulo, ĝi estis utila membro de tibeta monaĥa vivo. La malgrandaj hundoj sidus sur la monaĥejmuroj, konservado protektas la kamparon. Ilia fervora vido kaj kapablo vidi grandajn distancojn igis ilin elstaraj gardohundoj. Ili maltrankviligus ŝelon por alarmi la monaĥojn kaj la tibetajn hundojn malsupre. Aldone al funkciado kiel observejoj, la tibetaj spanieloj estis dresitaj por reklami la preĝoradojn de la monaĥo. Ili ankaŭ amoris kun la monaĥoj dum la nokto por disponigi varmecon[12].

Vilaĝ-portitaj tibetaj spanieloj variis multe en grandeco kaj tipo, kaj la pli malgrandaj hundidoj estis kutime donitaj kiel donacoj al la monaĥejoj. En victurno, tiuj pli malgrandaj hundoj uzitaj en la monaĥejaj reproduktoprogramoj estis verŝajne kombinitaj kun la pli elegantaj tibetaj spaniel-specaj hundoj alportitaj de Ĉinio. Tiuj breditaj pli proksime al la ĉinaj limoj estis karakterizitaj per pli mallongaj muzeloj.

Okcidenta mondo[redakti | redakti fonton]

Tibetaj spanieloj estis breditaj en Britio en la 1890-aj jaroj. La unua aŭtentikigita referenco kiun ni trovas al tibetaj spanieloj en Usono estas idaro naskita el du importitaj hundoj de tibeta monaĥejo en 1965. En januaro 1971, la Tibeta Spanielo-Klubo de Ameriko estis formita kun 14 ĉartanoj. Sincera sekundara registro estis konservita. Post periodo en la diferencaj klasoj, la tibeta Spanielo estis akceptita por AKC registrado kaj iĝis elektebla konkuri kiel Non-sporta raso, efikan januaron 1, 1984. La raso estis rekonita fare de la Fédération Cynologique Internationale en 1987 kaj metita en grupo 9 kunulon kaj ludhundojn, Sekcio 5: tibetaj rasoj[13].

Genetika historio[redakti | redakti fonton]

Profesoro Ludvic von Schulmuth studis la originojn de skeletrestaĵoj de hundoj en homaj setlejoj same malnovaj kiel dekmilo jaroj. La profesoro kreis genealogian arbon de tibetaj hundoj. Ĝi montras ke la Gobia Dezerta Kuireja Sambakia Hundo, malgranda kadavromanĝanto, evoluis en la Malgranda-Mola-Tegita-Falo-Orelhava-Ĉashundoj kiu tiam evoluis en la tibetan spanielon, pekinan hundon, kaj japana ĉin. Miksado de la tibeta spanielo kun la tibetanrasaj Lĥasa apso kaj Ŝiĥ Cu rezultigis ambaŭ ĉi-lastajn rasnaskadon la foja "Prapso", hundido kun deĵeta mantelo proksime similan al la tibeta spanielo.

Sano[redakti | redakti fonton]

La tibeta spanielo estas ĝenerale sana hundo kun vivdaŭro de 13-16 jaroj.

Progresinta retina atrofio[redakti | redakti fonton]

Progresinta retina atrofio estas genetika malsano kiu povas okazi en la hundraso. La malsano estas heredita formo de blindeco en hundoj kiu havas en du formoj: ĝeneraliganta PRA kaj centran PRA. Ĝeneraliganta PRA estas ĉefe fotoreceptormalsano kaj estas la formo trovita en tibetaj Spanieloj. La klinikaj signoj estis observitaj inter 1½ kaj 4 jaroj, sed kiel malfrue je sep jaroj. La malsano estas sendolora kaj trafitaj hundoj iĝas tute blindaj. Nuntempe ekzistas neniu terapio, sed trafitaj hundoj ĝenerale adaptiĝas bone al sia progresinta blindeco.

La plej frua klinika signo de progresinta retina atrofio estas "hemeralopio." La hundo ne povas vidi bone en malklare klera ĉambro aŭ ĉe krepusko. La hundo montros al malemo moviĝi de ŝaltita areo en pli malhelan medion. La hemeralopio evoluas laŭstadie en kompletan blindecon. La brita institucio "Animal Health Trust" (AHT) asignis intensan esploradon por PRA en tibetaj spanieloj, izolante la respondecan genon. La mutacio estis identigita fare de Louise Downs, kiel parto de ŝiaj PhD-studoj. DNA-testo bazita sur tiu mutacio iĝis havebla julion 8, 2013.

Respondecaj bredistoj laboras forte por elimini PRA ene de la hundraso. Nuntempe, la Internacia Tibeta Spanielo-Laborgrupo[14] kolektas sandatenojn inkluzive de PRA-antaŭhistorio.

Portosistema ŝunto[redakti | redakti fonton]

Tibeta spanielo en la neĝo

Portosistema ŝunto estas nenormala angio kiu permesas al sango preteriri la hepaton, unu el la korpfiltriloj, tiel ke ĝi ne estas purigita. Tiu rara kondiĉo en tibetaj spanieloj ofte estas referita kiel "hepato manovri".

La plej multaj ŝuntoj kaŭzas rekoneblajn simptomojn de la tempo kiam hundo estas juna plenkreskulo sed estas foje diagnozitaj nur poste en vivo. Ĉar la severeco de la kondiĉo povas varii vaste depende de kiom multe da sangtorento estas deturnita preter la hepato ĝi estas ebla por multe da vario en klinikaj signoj kaj tempo de komenco. Ofte, tiu kondiĉo estas agnoskita post kiam hundido ne kreskas, permesante fruan diagnozon. Signoj de portosistemaj ŝuntoj inkludas malbonan plipeziĝon, sentemo al sedativoj (aparte diazepamo), depresio, premi la kapon kontraŭ solida objekto, epilepsiatakoj, malforto, salivado, vomi, malbona apetito, pliigis drinkadon kaj pisadon, balancproblemojn kaj oftan urinduktomalsanon aŭ fruan komencon de vezikŝtonoj. Rimarkinda pliiĝo de tiuj signoj post manĝado estas forta subtena signo de portosistema ŝunto[15].

Aliaj temoj[redakti | redakti fonton]

Kiel multaj hundrasoj, tibetaj spanieloj estas sentemaj al alergioj. Ili ankaŭ povas travivi ĉerizokulon, prolapsitan tria palpebro. Plie, la formo de la vizaĝo de tibeta spanielo igas ĝin ema al ofta kosmetika kondiĉo nomita ploranta okulo[16].

Referencoj[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]


Ĉi tiu artikolo plenumas laŭ redaktantoj de Esperanto-Vikipedio kriteriojn por leginda artikolo.