Trygve Bratteli
.jpg)
Trygve Martin BRATTELI (naskiĝis la 11-an de januaro 1910 en Nøtterøy - mortis la 20-an de novembro 1984 en Oslo) estis norvega politikisto de la Laboristpartio kaj Ĉefministro de Norvegio en 1971-1972 kaj 1973-1976. En 1978 li prezidis la Nordian Konsilion.[1]
Frua vivo
[redakti | redakti fonton]Li ekis sian karieron laborante nelonge kiel kuriero, ŝipano de balenĉasada ŝipo, kaj konstrulaboristo. En 1928, li aliĝis al la junulara organizo de la Norvega Laborista Partio, kaj en 1930 fariĝis sekretario de la Norvega Laborista Junulara Unio. Nomumita kiel sekretario de la kriza komitato de la NLP dum la nazia invado de Norvegio, li aktivis en la norvega rezista movado kaj estis arestita de la germanoj en 1942 en Kristiansund laŭ la direktivo " Nokto kaj Nebulo " de Hitlero, kiu ordonis la areston de iuj ajn kontraŭnaziaj politikaj aktivuloj en okupitaj teritorioj. Li estis malliberigita la koncentrejojn Sachsenhausen kaj Natzweiler-Struthof de 1943 ĝis 1945, sed postvivis. [2][3]
Politika kariero
[redakti | redakti fonton]Post sia liberiĝo kaj reveno al Norvegio en 1945, li fariĝis prezidanto de la Unio de Junularaj Laboristoj, vicprezidanto de la Norvega Laborista Partio, estis membro de la nove formita Defenda Komitato, kaj en 1965 estis elektita prezidanto de la partio.
Post la milito, Bratteli fariĝis prezidanto de la Defenda Komisiono, formita en 1946. De 1950 ĝis 1981, li servis kiel membro de la Norvega Parlamento, la Storting. De novembro 1951 ĝis januaro 1955 kaj denove de decembro 1956 ĝis aprilo 1960, li servis kiel Ministro pri Financoj , poste Ministro pri Transportoj de 1960 ĝis 1963 kaj de 1963 ĝis 1964. Li poste servis kiel gvidanto de parlamenta grupo tri fojojn (1964–1971, 1972–1973, kaj 1976–1981).
Li formis novan registaran politikon responde al la malkovro de riĉaj naftodeponejoj sur la kontinenta breto de la Norda Maro kaj malaltigis la emeritiĝan aĝon en la lando de 70 ĝis 67.[4]
Bratteli funkciis kiel ĉefministro de 1971 ĝis 1972. Li demisiis kun sia registaro post kiam la referendumo pri la aliĝo de Norvegio al la Eŭropa Ekonomia Komunumo (EEK) estis malakceptita. Post unu jaro kun la konservativa registaro de Korvald , Bratteli revenis al la ofico de la ĉefministro en 1973 por pliaj tri jaroj.[5]
En 1980, lia memuaro, Fange i natt og tåke (La afero farenda), estis publikigita, en kiu li rakontas pri sia malliberigo. La sekvan jaron, Våren som ikke kom (Tiu, kiu vivis), pri la okupado de Norvegio, estis publikigita. Ekde 2013, la Bratteli-kresto, montara sistemo sur Sud-Georgioj en la Suda Atlantiko, portas lian nomon.
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Knut Are Tvedt (21 March 2018) Trygve Bratteli. Store norske leksikon. Arkivita el la originalo je 19 April 2018. Alirita April 1, 2018 .
- ↑ Tillack-Graf, Anne-Kathleen. (2012) Erinnerungspolitik der DDR. Dargestellt an der Berichterstattung der Tageszeitung "Neues Deutschland" über die Nationalen Mahn- und Gedenkstätten Buchenwald, Ravensbrück und Sachsenhausen (germane). Frankfurt am Main: Peter Lang, p. 64. ISBN 978-3-631-63678-7.
- ↑ Egil Helle Trygve Bratteli. Norsk biografisk leksikon. Arkivita el la originalo je December 15, 2019. Alirita April 1, 2018 .
- ↑ Growth to limits: the Western European welfare states since World War 2: Volume 4 by Peter Flora
- ↑ Trygve Bratteli, Prime Minister 1971–1972 and 1973–1976. Government.no (30 May 2011). Arkivita el la originalo je 6 May 2018. Alirita April 1, 2018 .