Saltu al enhavo

Turinsko

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Turinsko
administra dividaĵo de Rusio
urbo Redakti la valoron en Wikidata vd

Flago

Blazono

Flago Blazono
Administrado
Poŝtkodo 623900–623905
En TTT Oficiala retejo [+]
Demografio
Loĝantaro 16 453  (2025) [+]
Loĝdenso 588 loĝ./km²
Geografio
Geografia situo 58° 2′ N, 63° 42′ O (mapo)58.03333333333363.7Koordinatoj: 58° 2′ N, 63° 42′ O (mapo) [+]
Alto 80 m [+]
Areo 28 km² (2 800 ha) [+]
Turinsko (Rusio)
Turinsko (Rusio)
DEC
Situo de Turinsko

Map

Alia projekto
Vikimedia Komunejo Turinsk [+]
v • d • r

Turinsko (ruse Туринск) estas urbo en Sverdlovska provinco, Rusio.

Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 65254501.

La urbo estis fondita en jaro 1600.

La interurba telefona kodo estas 34349, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).

Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).

Geografiaj koordinatoj de la urbo estas 58° 02′ N 63° 42′ O / 58.033 °N, 63.700 °O / 58.033; 63.700 (mapo).

La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Tura (baseno de rivero Obj), apud enenfluo en ĝin de rivero Jarlinka (ruse Ярлынка).

En la urbo estas fervoja stacio Turinsk-Uralskij (ruse Туринск-Уральский).

En jaro 1959 la urbo havis 18,8 mil loĝantojn.

En jaro 2002 la urbo havis 19,3 mil loĝantojn.

Siberia historiisto Pjotr Andrejeviĉ Slovcov, vizitinta la urbon en 1826, diris ke tio estis "malgranda, sed regula, bela urbeto" (ruse небольшой, но правильный, красивый городок). Tiutempe en Turinsko estis 550 doomoj kaj 6 preĝejoj, ĉiu kun sonorilturo[1].

Citaĵo
„ Покровская колокольня из всех зданий сего рода есть башня примечательная не по внешней пестроте готических прикрас. Посмотрите, какая стройность в вышине, какая легкость в массе, кроме основания, какая смелость в ширине пролетов, на которые отважился туринский зодчий в двух верхних ярусах! Колокольня держится на одних углах, она отовсюду прозрачна, и соседняя башня, как и луна, очаровательно смотрятся вечером сквозь нее. ” „ La Kovrofesta sonorilturo el ĉiuj tiuspecaj konstruaĵoj de la urbo estas la turo rimarkinda ne pro ekstera bunteco de gotikaj belaĵoj. Rigardu kia svelteco je alteco, kia malpezeco je maso, krom la bazo, kia kuraĝo je larĝeco de ŝtuparŝaktoj al kiuj kuraĝis la turinska arkitekto je du supraj etaĝoj! La sonorilturo sin apogas sole sur la angulojn, ĝi de ĉie estas travidebla, kaj la najbara turo, same kiel la Luno, ĉarme videblas vespere tra ĝi. ”
— Pjotr Andrejeviĉ Slovcov, Leteroj de Siberio de 1826

Meze de la 19-a jarcento loĝantoj de la urbo estis moknomataj "hejmbranduloj" (ruse самосадошники) (pro hejma farado de brando)[2].

Referencoj

[redakti | redakti fonton]
  1. ↑ Словцов, Петр Андреевич. (1999) Пархимович С. Г.: Письма из Сибири 1826 года // Письма из Сибири (ruse). Тюмень: Издательство Ю. Мандрики, p. 51. ISBN = 5930200289.
  2. ↑ Максимов, С. В.. [1862] (1908) Сибирь и каторга // Собрание сочинений С.В. Максимова, с портретом и вступительным очерком о его жизни и литературной деятельности П.В. Быкова, 4‑a eldono 1 (ruse), Санкт-Петербург: Т-во "Просвещение", p. 299. ISBN =.