Vingustumado

Monaĥo elprovanta vinon de Antonio Casanova y Estorach (ĉ. 1886)

Vingustumado estas organizita de kaj por enologoj, vinkritikistoj, vinistoj (somelieroj) kaj aliaj fakuloj pri la vinmerkato, ankaŭ por vinamantoj kaj konsumantoj, por taksi la kvaliton de pluraj vinoj. Depende de la okazo, terminoj kiel vingustumado aŭ degustado ankaŭ estas uzataj.

La gustumado implikas sensan analizon kaj taksadon de la vino. La arto de vingustumado ebligas la plenan engaĝiĝon de la sensoj en la procezo de gustumado de la vino. Tia profunda analizo estas aparte grava kiam oni kritike taksas kaj komparas vinojn laŭ reala aŭ teoria normo. Kvankam vino konsumata kun manĝo estas celita esti bongusta komplemento, ĝi ne estas submetita al tia detala analizo, kiu alie estus interrompita de la gustoj kaj aromoj de la manĝaĵo aŭ la distraĵo de konversacio. Tamen, fokusiĝi sur la vino kaj malfermi la sensojn al ĝiaj diversaj dimensioj permesas pli profundan aprezon kaj pli grandan kontenton.

Kiel socia praktiko, vingustumado estas kunveno, kie homoj gustumas vinon. La praktiko de vingustumado estas tiel malnova kiel la vinproduktado mem. Ekde la 14-a jarcento, vingustumado fariĝis pli normigita.

Profesia vingustumado uzas formalan lingvaĵon por priskribi la gustojn kaj aromojn de vino. Oni uzas vintaksan sistemon kaj normigitan gustumglason. La "bukedo", viskozeco, travidebleco de la vino, kaj la maniero kiel trinkaĵo prezentiĝas al la palato povas esti taksataj malsame en ĉiu glaso. Amatoroj ankaŭ povas gustumi vinon, kun aŭ sen gvidisto. En ĉi tiuj kazoj, oni ofte uzas malpli formalan terminologion, kaj la fokuso estas pli sur persona aprezo de vino.

Dum vingustumado, la vino estas verŝita en glason. La koloro kaj aromo de la vino estas taksataj. Poste, la gustumanto trinketas kaj kirlas ĝin en sia buŝo. Fine, la vino estas kraĉita en kraĉujon.

Vidu ankaŭ

• Aromoj de vino