Vojaĝo ĝis noktofino

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

Vojaĝo ĝis noktofino (Voyage au bout de la nuit) estas la unua romano de Louis-Ferdinand Céline, eldonita en 1932. Tiu libro maltrafis la ricevon de la Premio Goncourt, sed obtenis la atingon de la Premio Renaudot[1].

La romano estas precipe konata pro sia stilo, akra stilo, kiu provas imiti la hakitecon kaj krudecon de popola slanga parolo, kiu vaste influis la francan nuntempan literaturon. Li ĉefe inspiriĝas per la persona sperto de Céline, kiu aperas kiel Ferdinand Bardamu : Louis-Ferdinand Destouches partoprenis al la Unua Mondmilito en 1914 kaj ĝi montris al li la absurdecon de la mondo.

Ĝin esperantigis Armela Lequint kaj Ĵak Lepŭil'. Novjorko: Mondial, 2005. 370 paĝoj. ISBN 1-59569-022-0.

Eksteraj Ligiloj[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Voyage au bout de la nuit, Prix Renaudot 1932, ĉe la retejo de Musée Renaudot.