Vojaĝo ĝis noktofino

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Voyage au bout de la nuit
Journey to the End of the Night 1932.jpg
Aŭtoroj
Aŭtoro Louis-Ferdinand Céline
Lingvoj
Lingvo franca lingvo
Eldonado
Eldondato 1932
Eldonejo Éditions Denoël
Information icon.svg
vdr

Vojaĝo ĝis noktofino (Voyage au bout de la nuit) estas la unua romano de Louis-Ferdinand Céline, eldonita en 1932, kaj ĝi estas plejparte bazita sur ĉapitroj el la vivo de la verkisto, dum lia partopreno en la unua mondmilito kaj en la du jardekoj kiuj sekvis, la Intermilita periodo.

Jen periodo en kiu formiĝis en Eŭropo faŝisma ideologio, kiu firme tenadis la socipolitikan realon ankaŭ en Francio, kaj ĝi ankaŭ forte influis la ekstreman radikalan maldekstron. La verko esprimas pesimismon, fremdiĝon kaj anarkiismon en preskaŭ ĉiu aspekto de socio. Estas malfacile trovi en li fajrerojn de optimismo, eĉ ne en la periodo post la Granda Milito. Ĉi tio certe estas kontraŭmilita verko. Kvankam ĉi tio estas la rakonto de unu soldato el milionoj, la teruro de la amasmurdo, kiu tiel karakterizis ĉi tiun militon, esprimiĝas el ĝi. La soldato, laŭ la verko, malestimas ĉiujn tiel nomatajn valorojn, por kiuj batalas homoj, kiel patriotismo, respekto, heroeco kaj similaj.

Tiu libro maltrafis la ricevon de la Premio Goncourt, sed obtenis la atingon de la Premio Renaudot[1] La romano enpreniĝis en la liston de la 100 (plej signifaj) libroj de la 20-a jarcento laŭ Le Monde.

La romano estas precipe konata pro sia stilo, akra stilo, kiu provas imiti la hakitecon kaj krudecon de popola slanga parolo, kiu vaste influis la francan nuntempan literaturon. Li precipe inspiriĝas per la persona sperto de Céline, kiu aperas kiel Ferdinand Bardamu : Louis-Ferdinand Destouches partoprenis al la Unua Mondmilito en 1914 kaj ĝi montris al li la absurdecon de la mondo.

En Esperanto aperis[redakti | redakti fonton]

Ĝin esperantigis Armela Lequint kaj Ĵak Lepŭil'. Novjorko: Mondial, 2005. 370 paĝoj. ISBN 1-59569-022-0.

Pro tiu ĉi traduko la tradukistoj ricevis la OSIEK-premion de la Organiza Societo de Internaciaj Esperanto-Konferencoj en 2007.

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Voyage au bout de la nuit, Prix Renaudot 1932, ĉe la retejo de Musée Renaudot Arkivigite je 2016-03-03 per la retarkivo Wayback Machine.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]