Wenceslao Fernández Flórez

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search

Wenceslao Fernández Flórez (naskiĝis la 11-an de februaro 1885 en Koruno, Galegio, mortis la 29-an de aprilo 1964 en Madrido) estis populara hispana ĵurnalisto kaj romanisto de la komenco de la 20-a jarcento. Dum sia kariero, li retenis intensan amon por la lando de sia naskiĝo.

Verkaĵoj (elekto)[redakti | redakti fonton]

  • La tristeza de la paz (1910)
  • La procesión de los días (1915)
  • Luz de luna (1915)
  • Acotaciones de un oyente (Crónicas parlamentarias, 1916)
  • Las gafas del diablo (1918)
  • Volvoreta (1917)
  • Ha entrado un ladrón (1922)
  • El secreto de Barba Azul (1923)
  • Visiones de neurastenia (1924)
  • Las siete columnas (1926)
  • Relato inmoral (1927)
  • Fantasmas (1930)
  • Los que no fuimos a la guerra (1930)
  • El malvado Carabel (1931)
  • Aventuras del caballero Rogelio de Amaral (1933)
  • Una isla en el Mar Rojo (1938)
  • La novela número 13 (1941)
  • El bosque animado (1943)
  • El toro, el torero y el gato (1946)
  • Fuegos artificiales (1954)

En Esperanto aperis[redakti | redakti fonton]

  • La malica komizo: Romano. Tradukis el la hispana Fernando de Diego, kiu ankaŭ verkis enkondukon al la libro. — Jekaterinburg: eldonejo Sezonoj (1993), 168 paĝoj — (Serio Mondliteraturo; volumo 2).