Zendeboldo
| Zendeboldo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
Reĝo Zendeboldo, fontanfiguro de 1982 en la germania urbo Bad Münstereifel
| |||||
| Persona informo | |||||
| Naskiĝo | ĉ. 870 | ||||
| Morto | 13-an de aŭgusto 900 en Lotaringo | ||||
| Tombo | abatinejo Susteren | ||||
| Familio | |||||
| Dinastio | Karolidoj vd | ||||
| Patro | Arnulf de Karintio | ||||
| Patrino | Winburg | ||||
| Gefratoj | Ludoviko la Infano, Ratold de Italio kaj Ellinrat | ||||
| Edz(in)o | Oda de Saksio (897 (Gregoria)–) | ||||
| Infanoj | Benedikta, Cecilia, Relindis | ||||
| Profesio | |||||
| Okupo | monarko | ||||
| |||||
| Reĝo de Lotaringo | |||||
| Dum | 895 ĝis 900 | ||||
| Antaŭulo | Arnulf de Karintio, lia patro, kiel reĝo de la Orientfranka imperio | ||||
| Sekvanto | Ludoviko la Infano, lia duonfrato, kiel reĝo de la Orientfranka imperio | ||||
| vd | Fonto: Vikidatumoj | ||||
Zventibold, en Esperanto eble Zendeboldo,[1] latine nomata Zendeboldus aŭ Zuendeboldus,[2] malnovaltgermane Zwentibold, ankaŭ Zventibold, Zwentibald, Zuintibold, Zuendibalt, Zuentibold aŭ Zuantibold, (naskiĝis en 870 aŭ 871, mortis la 13-an de aŭgusto 900) el la nobela familio de la Karolidoj estis reĝo de Lotaringo de majo 895 ĝis 900, la dua kaj lasta reĝo de memstara lotaringa reĝlando.
Vivo
[redakti | redakti fonton]
Li ricevis sian nomon de sia baptopatro, la Moravia reganto Svatopluk la 1-a (Zwentibold aŭ Zuentibold estas la ĝermanigita, frankigita formo de la slava nomo Svatopluk, en antikva slava lingvo Свѧтопълкъ).
Zendeboldo estis la unuenaskita, sed ekstergeedzeca filo de la imperiestro de la Sankta Romia Imperio Arnulf de Karintio kaj estis komence celita kiel lia posteulo. Ankaŭ post kiam Arnulf havis legitiman filon naskita en 893, Ludoviko la Infano, la imperiestro puŝis la elekton de Zendeboldo kiel Reĝo de Lotaringo malgraŭ la rezisto de la loka nobelaro. Zendeboldo daŭre restis malaprobita fare de la nobelaro. Post la morto de Arnulf en 900, la gvidaj nobeloj de Lotaringo falis for de Zendeboldo, nomis lian duonfraton Ludoviko al la lando kaj omaĝis al tiu, esperante protekti siajn proprajn interesojn: Ludoviko estis nur sep jarojn aĝa tiutempe, kaj jam estis farita reĝo de la Orientfranka imperio en Forchheim la 4-an de februaro 900. Tiel juna knabeto, jen la kalkulo, ne povus esti forta reĝo.
Jam en printempo 897 Zendeboldo edziĝis kun Oda (n. inter 875 kaj 880; m. la 2-an de julio post 952), filino de duko Oto la 1-a de Saksio el la nobela familio de Liudolfidoj, poste ankaŭ nomata "Otto-idoj" reference al Oto la 1-a.
En samtempaj fontoj Zendeboldo estas priskribita kiel netalenta kaj neinhibita, kvankam li sukcese antaŭenigis la konstruadon de preĝejoj kaj monaĥejoj, kaj la fontoj eble prezentis lin tro negative.
Lia memortago estas la 13-a de aŭgusto, la tago en kiu li mortis proksime de Susteren en batalo kontraŭ la lotaringaj grafoj Gerhard Mosellensis (Gerhard von Metz), Matfrid kaj Stefan. Lia tombo estas en la abatinejo Susteren. Tie li baldaŭ ekestis kultata kiel sanktulo, eble pli kiel signo por lotaringa memstareco ol pro kristanaj bonfaroj[3]. Post lia morto, Lotaringo neniam plu estis memstara regno, sed restis dum jarcentoj nura duklando dependa de apuda imperio.
Post la morto de Zendeboldo , lia edzino Oda tuj en aŭtuno de la sama jaro 900 geedziĝis kun Gerhard Mosellensis, kiu venkis kaj mortigis ŝian edzon. La grafo Gerhard mortis la 22-an de junio 910, do la paro havis preskaŭ dek komunajn jarojn. Post la morto de la dua edzo, Oda ankoraŭ havis 42 pliajn vivojarojn.
Fonto
[redakti | redakti fonton]- La unua versio de tiu ĉi teksto ekestis surbaze de la germana koresponda vikipedia artikolo laŭ la stato de la 16-a de oktobro 2024.
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Laŭ esperantigo de la siatempe plej norma latina nomo Zendeboldus.
- ↑ en anglalingva artikolo de fondaĵo por mezepoka genealogio, angle foundation for medieval genealogy (FMG)
- ↑ Zwentibold en Oekumenisches Heiligenlexikon

