Esperantigo de homoj

El Vikipedio, la libera enciklopedio
(Alidirektita el Esperantigo de nomoj)
Jump to navigation Jump to search

Esperantigo de homaj nomoj estas la transskribo al Esperanto de la homaj propraj nomoj.
La vorto esperantigo estas foje uzata kiel sinonimo de esperantistigo; tiu uzo tamen estas evitinda, por ne konfuzi la du agadojn "fari ion Esperanta" kaj "fari iun Esperantisto".
Estas notinde krome, ke la A-finaĵo, ofte uzata kun virinaj nomoj (vidu la ĉi-postajn ekzemplojn), estas neracia. Efektive, tiu kutimo estas nur tiu de kelkaj kulturoj, kaj plie eĉ en tiuj kulturoj estas viraj nomoj kun A-finaĵo, kaj virinaj nomoj kun O-finaĵo. Tio do estas nelogika kaj netaŭga por lingvo kun internacia celo[1]. Krome, tiu uzo estas gramatike kontraŭfundamenta, ĉar propraj nomoj estas unuavice substantivoj[2]. Sekve, A-nomoj por virinoj ne estas malpermesitaj, precipe se la originala nomo estas A-finaĵa, sed por plene esperantigi virinajn nomojn, A-finaĵo ne estas nepra, kaj O-finaĵo preferindas.


Jen estas kelke da tradiciaj esperantaj nomoj:

Viroj
  • Alano
  • Benjameno
  • Cirilo
  • Eŭgeno
  • Georgo
  • Ivano
  • Roberto
  • Sim(e)ono
  • Tomaso
Virinoj
  • Amelio
  • Anjo
  • Belindo
  • Elizabeto
  • Hilda
  • Izabela
  • Julia
  • Katrina
  • Kristina
  • Olivo
  • Sofia
  • Sonja
Komunaj radikoj inter viroj (-o) kaj virinoj (-a)
  • Albert-o/a
  • Aleksandr-o/a
  • Daniel-o/a
  • Francisk-o/a
  • Johan-o/a
  • Karl-o/a
  • Laŭr-o/a
  • Mari-o/a
  • Miĥael-o/a
  • Paŭl-o/a
  • Petr-o/a
  • Viktor-o/ia

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]