Milita strategio

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Mapo kiu montras la strategian planon de la Waterloo.

La milita strategiomilitstrategio (milita el la latina militum kaj strategio, el greka stratigosstrategos, στρατηγός, pl. στρατηγοί; laŭvorte «estro de la armeo») estas la skizo entreprenita fare de la militistaj organizoj por klopodi atingi la fiksitajn celojn.[1]

La militstrategio okupiĝas el planado kaj direktirado de la militkampanjoj, same kiel de la movigo kaj strategia disponigo de la militfortoj. La patro de la moderna militstrategio, nome Carl von Clausewitz, difinis ĝin kiel "la uzo de la bataloj por atingi la celon de la milito".[2] Tiele, li prioritatigis la politikajn celojn super la propre militaj celoj, apogante la civilan kontrolon super la militaj aferoj.

Citaĵo
 "La generalo [strategos] deva esti certa ke li povos utiligi la situacion en sia propra profito, depende el la cirkonstancoj. Ĝi ne estas ligita al jam difinitaj proceduroj." [3] 

En la konvencia milito ĝi celas estri la trupojn sur la operacejo ĝis enkonduki ilin al la batalkampo. Temas pri unu el la tri aspektoj de la militarto, dum la aliaj du estus la milita taktiko, kiu konsistas en la ĝusta plenumado de la militplanoj kaj de la manovroj de la batalfortoj, kaj la armea loĝistiko, dediĉata al elteno de la armeo kaj sekurigo de ties disponeblo kaj batalkapablo.

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. pp.163, Gartner
  2. Bassford, Christopher (2002). «Clausewitz and his Works». Konsultita la 25an de Majo de 2010.
  3. Ĉapitro VIII versaĵo 9a de La militarto de Sun Tzu.

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

  • Memorial de ingenieros del ejército, Madrid: Imprenta del memorial de Ingenieros, 1884.
  • Alexander Fraser Tytler.- Elements of General History Ancient and Modern, Edimburgo: Oliver & Boyd, 1866.
  • Antoine-Henri Jomini.- Compendio del arte de la guerra, Madrid, 1840.
  • H. Wager Halleck.- Elements of military art and science or course of instruction in strategy, fortification, tactics of battles, Nueva York. D. Applenton, 1862.
  • Joseph Rogniat.- Consideraciones sobre el arte de la guerra, Madrid: Eusebio Aguado, 1827.
  • Ludwig Friedrich von Ciriacy.- Histoire de l'art militaire chez les anciens, Parizo: J. Corréard, 1854.
  • Alonso Baquer, M..- ¿En qué consiste la estrategia?, Madrid: M. de D., 2000; Las Preferencias estratégicas del militar español, Madrid: EME, 1985; Estrategia para la defensa, Madrid, 1988.
  • Banús y Comas, C..- Estrategia, Barcelona: Biblioteca militar, 1887.
  • Baylis, J..- Strategy in the contemporany world:..., Oxford, 2013.
  • Castex. A..- Théories stratégiques, Parizo, 1930.
  • Collet, A..- Histoire de la stratégie militaire depuis 1945, Parizo, 1994.
  • Chaliand, G..-Guerra y civilizaciones:..., Barcelona: Paidós, 2007; Anthologie mondiale de la strátegie:..., París, 2009.
  • Charnay, J.P..- La strátégie, Paizo, 1995.
  • Encel, F..- El Arte de la guerra: estrategas y batallas, Madrid: Alianza, 2002.
  • Entraygues, O..- Formes de guerre, stratégies et déclin de l'Occident, Economica, 2014.
  • Girard, R..- Clausewitz en los extremos: política, guerra y apocalipsis, Katz, 2010.
  • Gray, Colin S..- War, peace and international relations:..., New York, 2012; The practice of strategy:..., Oxford, 2011; Strategy and history:..., Londono, 2006.
  • Luttwak, E..- Para bellum: la estrategia de la paz y de la guerra:., Madrid: Siglo XXI, 2005 ;Le Grand livre de la stratégie:..., París, 2002; The Grand strategy of the Roman empire:..., Baltimore, 1976.
  • Morgenthau, H. J..- Política exterior y estrategia militar en la edad nuclear, Méjico, 2006.
  • Munilla Gómez, E..- Introducción a la estrategia militar española, Madrid, 1984.
  • Sokolovski, V.D..- Estrategia militar soviética, Madrid, 1981.