Novachord

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Novachord.

La Novachord estas ofte konsiderata la unua komerca polifonia sintezilo de la mondo.[1][2][3] Ĝi estas tute elektronika, enhavas multajn cirkviton kaj kontrolelementojn trovitajn en moderaj sinteziloj, kaj uzas subtrahan sintezon por generi tonojn, estis desegnita de John M. Hanert, Laurens Hammond kaj C. N. Williams, kaj estis fabrikita de la kompanio Hammond.[4] Nur 1,069 Novachord estis konstrulaj dum periodo el 1939 ĝis 1942. Ĝi estis unu el la tre malmultaj elektronikaj produktoj fabrikitaj de Hammond kiu ne celis imiti la sonon de orgeno.

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Cirocco, Phil (2006). "The Novachord Restoration Project". CIROCCO MODULAR SYNTHESIZERS. Alirita la 22an de oktobro 2019.
  2. Morris, Jan (1998). Manhattan '45. JHU Press. p. 47.
  3. Davison, Annette (2009). Alex North's A streetcar named Desire: a film score guide. Scarecrow Press. p. 82.
  4. Steve Howell; Dan Wilson. "Novachord". Hollow Sun. Alirita la 22an de oktobro 2019.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]