Psikogeografio

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

Psikogeografio estas fako de geografio kaj iel de psikologio, kiu konsistas en esplorado de urbaj medioj, kiuj emfazas ludemecon kaj drivado. Ĝi havas ligojn kun la Situaciista Internacio. Psikogeografio estis difinita en 1955 de Guy Debord kiel "la studo de la precizaj leĝoj kaj specifaj efikoj de la geografia medio, konscie organizitaj aŭ ne, pri la emocioj kaj konduto de individuoj." Ĝi ankaŭ estis difinita kiel "totala dissolvo de limoj inter arto kaj vivo ". Alia difino estas "tuta ludila skatolo plena de ludemaj, inventemaj strategioj por esplori urbojn ... preskaŭ ĉion, kio forpelas siajn antaŭvideblajn vojojn kaj skuas ilin en novan konscion pri la urba pejzaĝo."

Psikogeografio estis origine evoluigita de la avangarda movado Literista Internacio en la ĵurnalo Potlatch. La kreinto de tio, kio nomiĝis unueca urboplanismo, psikogeografio kaj la derivo estis Ivan Ĉtĉeglov, en sia tre influa eseo de 1953 "Formulaire pour un urbanisme nouveau". La reenkonduko de la literistoj de la urbo havas siajn antaŭojn en aspektoj de Dadaismo kaj Superrealismo. La ideo de urba vagado rilatas al la pli malnova koncepto de Charles Baudelaire.