Nova Britio

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Nova Britio
Nova Britio el la kosmo (Junio 2005). Klare estas videblaj la cindronuboj de la vulkanoj Langila kaj Ulawun
Nova Britio el la kosmo (Junio 2005). Klare estas videblaj la cindronuboj de la vulkanoj Langila kaj Ulawun
Situo Pacifika oceano
Insularo Bismarkoj
Geografia situo 6° S, 151° O-5.7388888888889150.738055555562334Koordinatoj: 6° S, 151° O
Nova Britio (Papuo-Nov-Gvineo)
DEC
Nova Britio
Longo 600 km
Larĝo 146 km
Areo 36 520 km²
Plej alta loko Ulawun
2 334 m
Loĝantaro 501 000
14 loĝ./km²
Ĉefa loko Kokopo
Topografio de Nova Britio
Topografio de Nova Britio
v  d  r
Information icon.svg
Nova Britio, kun markataj urboj kaj vulkanoj

Nova Britio, aŭ Niu Briten en tokpisino, estas la plej granda insulo de la Bismarkoj (nome tiele laŭ Otto von Bismarck) de Papuo-Novgvineo. Ĝi estas separata el la ĉefa insulo de Novgvineo de la Dampiera kaj de la Vitiaza Markoloj kaj el Nova Irlando de la Kanalo Sankta Georgo. La ĉefaj urboj de Nova Britio estas Rabaul/Kokopo kaj Kimbe.

Du fotj de indiĝenoj de Nova Britio, 1944

Dum la insulo estis parto de la germana kolonio de Germana Novgvineo, ĝi estis nomata Neupommern ("Nova Pomeranio").

Ĝi estas vulkana insulo kiu ankoraŭ havas aktivajn vulkanojn. Ĝi estas la 38a aŭ 39a plej granda insulo en la mondo.

Administre ĝi estas dividata en du provincoj, nome okcidenta kaj orienta ‎(nome ‎Okcidenta Nov-Britujo kaj Orienta Nov-Britujo).

Dum la Dua Mondmilito okazis gravaj bataloj en la insulo.

5°44′S 150°44′E  /  5.733°S, 150.733°O / -5.733; 150.733 (Nova Britio)