Soldulo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Leonardo da Vinci, Il Condottiero, 1480.

Soldulo (ankaŭ lusoldatodungosoldato) estas profesia soldato, kiu batalas kontraŭ soldo (soldata salajro), sendepende de iu ajn politika intereso.

Dum la mezepoko, antikvo, imperiestroj ofte dungis kompletajn armeojn, taĉmentojn de nomadoj por batali kontraŭ iliaj malamikoj.

Post la centjara milito (1337–1453), tutan Eŭropon inundis homoj, kiuj kapablis nur batali. Ili ofertis siajn servojn al princoj, princlandoj.

Fine de la 18-a jarcento, la solduloj estis unuopaj soldatoj. En tiu epoko aperis la ŝtataj regularaj armeoj.

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • Dario N. Azzellini, Boris Kanzleiter, Boris: Das Unternehmen Krieg. Paramilitärs, Warlords und Privatarmeen als Akteure der Neuen Kriegsordnung. Assoziation A., Berlin 2003, ISBN 3-935936-17-6
  • Paul Balor: Manual of the Mercenary Soldier. A Guide to Mercenary War, mMoney and aAdventure. Dell Books, New York 1988, ISBN 0-440-20014-8
  • Hans-Christian Huf: Mit Gottes Segen in die Hölle - Der Dreissigjährige Krieg. Ullstein, Berlin 2001
  • Fred Mercks, Fred: Auf der Strasse des Todes. Ereignisse, Tatsachen, Zusammenhänge. Militärverlag der DDR, Berlin 1982, ISBN 3-327-00429-3
  • David Shearer: Private armies and military intervention. Oxford University Press, Oxford 1998, ISBN 0-19-829440-9
  • Peter W. Singer: Die Kriegs-AGs. Über den Aufstieg der privaten Militärfirmen. 2001-Verlag, Frankfurt/M. 2006, ISBN 3-86150-758-7
  • Tim Spicer: An unorthodox soldier. Peace and war and the Sandline Affair. Mainstream Publishing, Edinburgh 2003, ISBN 1-84018-349-7
  • Janice E. Thomson: Mercenaries, Pirates, and Sovereigns: State-Building and Extraterritorial Violence in Early Modern Europe. Princeton University Press, Princeton N.J. 1994, ISBN 0-691-08658-3
  • Anthony Mockler, STORIA DEI MERCENARI. Da Senofonte all'Iraq, Odoya, ISBN 9788862881531.

Konataj solduloj[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]