Supra voĉo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

Supra voĉo estas la plej alta voĉo en komponaĵo. Ĝi povas transiri dum la muzikpeco de unu al alia muzikinstrumento aŭ zur kantvoĉo. La supra voĉo povas laŭ tonalto ankaŭ pozicii super la ĉefvoĉo, kiu plejofte reprezentas la ĉefan melodion. En miksita ĥoro kun la voĉaro soprano, aldo, tenoro kaj baso la melodio povas ekz. transiri ekde soprano en la tenoron. La tenoro ŝanĝas sian funkcion de harmonia al ĉefa voĉo, soprano kaj aldo, kies tonoj lokas super tiuj de la tenoro, fariĝas supraj voĉoj.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]