Ĉelo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

Ĉelo povas esti:

  • Ĉelo estas malgranda ejo aŭ ĉambreto ĉiuflanke fermita. Laŭ Francisko Azorín Ĉelo estas Malgranda spaco, ĉiuflanke fermita. Ĉambreto de templo, manĥejo, malliberejo, domo.[1] Kaj li indikas etimologion el la latina cella, cellula.[2]

Ekzemple,

Alie

Ĉelo ankaŭ uzatas en:

  • ĉelecaj aŭtomatoj - matematika sistemo konsistanta el aro da ĉeloj kiuj interagas sisteme kun nur la najbaraj ĉeloj
  • sterntabelo - ĉeloj estas la tabelanoj kiuj entenas nombrojn, signoĉenojn, aŭ formulon.
  • En movtelefonio, ĉelo estas la areo kovrata de la signaloj de unu anteno-turo.

Laŭ ReVo, ĉelo povas esti ankaŭ la nomo de la unua ŝtupo en kelkaj partiorganizoj.

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 50.
  2. Azorín, samloke.