Lajos Olosz

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

OLOSZ Lajos (olos) rumanuja hungara poeto (Ágya, 23-a de aŭgusto 189126-a de aprilo 1977, Kisjenő).

Biografio[redakti | redakti fonton]

La mezlernejon li finis en Szeged (1909), poste li akiris diplomon pri juro en Universitato Koloĵvaro (1913). Li komencis sian karieron kiel juĝisto en Kisjenő kaj poste estis advokato (1913-59). Li estis unu el fondintoj de Erdélyi Helikon; li havis proksimajn amikajn rilatojn kun Lajos Áprily kaj Sándor Reményik. Li estis kunlaboranto de Erdélyi Szemle, Pásztortűz, Ellenzék; ano de KZST (1930). En 1943-44 li estis ĉefredaktoro de Havi Szemle. Post 23-a de aŭgusto 1944 oni internigis lin laborkampon al monto Bihar.

Ĉefaj verkoj[redakti | redakti fonton]

  • Gladiátorarc, v., Kvár, 1923;
  • Égő csolnakon, v., Kvár, 1926;
  • Barlanghomály, v., Kvár, 1931;
  • Versek, Bk., 1968;
  • Legszebb versei, Bk., 1971;
  • Hattyúének, v. 1968-1971, Bk., 1972;
  • Szeplőtlen oltár. Arad 1997.
  • Félig élt élet. Korespondado inter Olosz Lajos kaj Reményik Sándor.

Fontoj[redakti | redakti fonton]