Loneo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

Loneo (Lone) estas skizo de planlingvo farita de Risto Kupsala en 2002.

Ĝi estas izolanta lingvo kun eŭropdevena vortprovizo.

Gramatiko[redakti | redakti fonton]

Fonologio[redakti | redakti fonton]

Lone uzas latinan alfabeton. Malsame al Esperanto:

  • c = ŝ;
  • j = ĵ;

La unua silabo estas ĉiam la forta.

Morfologio[redakti | redakti fonton]

Substantivoj ne varias eĉ ne kaze, eĉ ne plurale.
Adjektivoj kaj adverboj havas similan formon.
Verboj ne ŝanĝas eĉ ne en tempoj aŭ modoj.

Sintakso[redakti | redakti fonton]

Lone havas bazan vortordon SVO (subjekto, verbo, objekto). Kvaligaj vortoj venas antaŭ al kvaligataj, frazaj kvaligoj sekvas la kvaligatojn (la aŭtoro mem diras ke la sintakso estas sama al la angla lingvo).

Ekzemploj[redakti | redakti fonton]

  • joli nataca joli rede (La bela Nataŝa parolas bele);
  • dona de rusia (sinjorino el Rusio).

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]