Stereoskopo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Malnova poŝa stereoskopo Zeiss kun origina bildotestilo.

Stereoskopo estas aparato por rigardado de stereoskopa paro de apartaj bildoj, prezentante maldekstr-okulajn kaj dekstr-okulajn projekciojn de la sama sceno, kiel ununuran tridimensian bildon.

Tipa stereoskopo provizas ĉiun okulon per lenso kiu faras la bildon viditan per ĝi prezentiĝi pli granda kaj pli fora kaj kutime ankaŭ ŝanĝas ĝian ŝajnan horizontalan pozicion, tiel ke por persono kun normala duokula profundpercepto la randoj de la du bildoj ŝajne kunfandiĝas en unu "sterean fenestron". En aktuala kutimo, la bildoj estas pretaj tiel ke la sceno ŝajnas esti preter tiu virtuala fenestro, tra kiu objektoj foje estas permesitaj protrudi, sed tio ne estis ĉiam la kutimo. Dividanto aŭ alia vid-limiga trajto estas kutime disponigitaj por malhelpi ĉiun okulon esti malatentigitaj el vidi la bildon destinitan por la alia okulo.

La plej multaj homoj povas, kun praktiko kaj iu fortostreĉo, projekcii stereoskopajn bildparojn en 3D sen la helpo de stereoskopo, sed la fiziologiaj profundindikoj rezultiĝantaj el la nenatura kombinaĵo de okulkonverĝo kaj fokuso postulata estos malaj al tiuj travivitaj kiam fakte oni spektas la scenon en realeco, farante precizan simulaĵon de la natura rigardanta travivaĵo maleblan kaj tendencante kaŭzi okultrostreĉiĝon kaj lacecon.

Kvankam pli lastatempaj aparatoj kiel ekzemple realisma formato 3D glitadspektiloj kaj la vido-majstro ankaŭ estas stereoskopoj, la vorto nun estas plej ofte rilata al spektiloj dezajnitaj por la normo-formataj stereaj kartoj kiuj ĝuis plurajn ondojn de populareco de la 1850-aj jaroj ĝis la 1930-aj jaroj kiel hejma distromedio.

Aparatoj kiel ekzemple polarigilo, anaglifo kaj obturatorokulvitroj kiuj kutimas rigardi du fakte supermetitajn aŭ intermiksitajn bildojn, prefere ol du fizike apartaj bildoj, ne estas klasifikitaj kiel stereoskopoj.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]