Virina sacerdoteco kaj Papo Francisko

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

Virina sacerdoteco kaj papo Franscisko elstaras klare kaj sintonie kun la tradicio de la Katolika Eklezio el lia unua encikliko, la “Evangelii gaudium”, kiu estis kune redaktita de la du “papoj”, nome de la papo “sur la papa seĝo” (Francisko) kaj la ĵus demisiinta Benedikto la 16-a. Jen la preciza teksto koncernanta tiun aspekton de la encikliko:

“La laŭjura revenĝoj de la rajtoj de la virinoj… ne povas esti malserioze neglektata. La sacerdoteco rezervita al la viroj kiel signo de Kristo kiu sin donas al la Eŭkaristio estas problemo nemetenda al diskuto, sed povas fariĝi motivo de aparta konflikto se oni tro identigas kun la sakramentan prerogativon kun la povo”. “En la Eklezio la funkcioj «ne produktas superecon de la iuj sur aliaj». Fakte, iu virino, Maria, pozicias en la Eklezio pli grave ol la episkopoj” (104). Krome, la papo rimarkigas ke la junularo devas havi “pli grandan protagonistemon” (106).

Tial, el tiuj citaĵoj kaj aliaj, laŭ papo Francisko:

  1. La problemo ne ekzistas
  2. La povo en la Eklezio ne identigas kun la digneco
  3. La digneco kiu distingas la kristanon naskiĝas el la baptismo kaj neniam el la funkcio.

Fontoj[redakti | redakti fonton]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]