Konstanto de Planck
El Vikipedio
La konstanto de Planck (kutime skribata per la litero h) estas baza fizika konstanto. Ĝi havas dimension de ago. Ĝi troviĝas en multaj ekvacioj de kvantuma mekaniko.
Ĝi estis enkondukita de Max Planck en lia laboro kiel akuŝo de katastrofo en ultraviolkoloro. Li proponis ĝin en leĝo de radiado de perfekta nigra objekto. Planck postulis, ke energio ne povas esti eligata en laŭvola kvanto sed nur kiel kvantumoj.
En la sistemo Internacia de Unuoj la valoro estas[1]
- h = 6,626 068 96(33)·10-34 J·s
4,14·10-15 eV·s 
= 1,054 571 628(53)·10-34 J·s = 6,582 118 99(16)·10-16 eV·s 197,33 MeV·fm/c
4,14·10-15 
= 1,054 571 628(53)·10-34 Referencoj [redakti]
- ↑ CODATA Value: Planck constant. Alirita 2011-03-29.
