Konstanto de Planck

El Vikipedio

Saltu al: navigado, serĉo

Konstanto de Planck (kutime skribata per la litero h) estas unu el bazaj fizikaj konstantoj. Ĝi havas dimension de ago. Ĝi estas en multaj ekvacioj de kvantuma mekaniko.

Je la unua fojo ĝi estis enkondukita de Max Planck en lia laboro kiel akuŝo de katastrofo en ultraviolkoloro. Li proponis ĝin en leĝo de radiado de perfekta nigra objekto. Planck postulis, ke energio ne povas esti eligata en laŭvola kvanto sed nur kiel kvantumoj.

En la sistemo Internacia de Unuoj estas

h = 6,626 0755(40) × 10-34 J·s \approx 4,14×10-15 eV·s
\hbar = \frac{h}{2\pi}
\hbar = 1,054 571 68 (18) × 10-34 J·s = 6,582 119 15 (56)×10-16 eV·s = 197, 326 968 (17) MeV·fm/c
Elŝutita el "http://eo.wikipedia.org/wiki/Konstanto_de_Planck"