Kristano
Oni petas forigi ĉi tiun artikolon, ĉar ĝi plenumas la kriteriojn de la Reguloj pri forigado.
|
.
Kristano estas adjektivo el la greka formigita laŭ la komuna maniero por indiki disĉiplojn de iu gvidanto, ĉi-kaze por indiki la sekvantaron de Jesuo KRISTO. La Termino lingviĝis en Antiokio en la cirkonstancoj de la ekagado de Paŭlo kiel misiisto, kaj ĝi naskiĝis kiel kromnomo eble malestima (Agoj de la Apostoloj 11,26, kie kristanoj estis nomataj χριστιανούς).
En la nova testamento vorto troviĝas plue en la samaj Agoj (26, 28) kiam en la jaro 58 pK Herodo Agripo adresiĝis al Paŭlo dirante: “En mallonga tempo vi konvinkos min fariĝi kristano”. Ĝi atingis vastan uzon ĉar ĝi estis registrita ankaŭ en 1Pt 4,16 kaj en verkoj de Plinio, Tacito, Svetonio kaj la leteroj de Ignaco el Antioĥio.
Kristano estas ankaŭ persona nomo, diverslingve adaptita.
El kristano ĝermis Kristanismo kun ties vorta kortego
