Mengu-Temuro

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

Mengu-Timuro aŭ Möngke Temür (mongole: Мөнхтөмөр) (? - 1280), Filo de Toqoqan Ĥan kaj Buka Ujin de Oirat kaj nepo de Batu Ĥan. Li estis ĥano de la Ora Hordo en 1266-1280. Lia nomo laŭlitere signifas "Eterna Kolero" en la mongola lingvo.

Dum lia regado, la mongoloj kun siaj rusaj aliancitaj entreprenis militkampanjojn kontraŭ Bizancio (ĉ. 1269-1271), Litovio (1275), kaj alanoj en Kaŭkazio (1277). La unua aludo eltrovita de historiistoj estis skribita sub nomo de Mengu-Timuro kaj enhavis informojn pri la liberigo de la Rusa Ortodoksa Eklezio kaj laŭdo al la Ora Hordo. Aliflanke, li estis ŝamanisto. Dum la regado de Mengu-Timuro, la ĝenovaj komercistoj aĉetis Caffa-n de la mongoloj.